دوشنبه, ۲۵ شهریور ۱۳۹۸
کودکان

کودکان (46)

جمعه, 19 مرداد 1397 22:47

بیماری خروسک، علائم و راه درمان آن

نوشته شده توسط

خروسک چیست؟

خروسک یا کروپ (به انگلیسی: Croup) یا لارنگوتراکئوبرونشیت (laryngotracheobronchitis) به التهاب حلق، نای، برونش‌های اصلی اطلاق می‌شود. به علت تنگ بودن مجاری تنفسی در بچه‌ها ریسک ابتلا به انسداد مجاری هوایی به دلیل تورم والتهاب بیشتر است. خروسک در فصل پاییز و زمستان رخ می‌دهد و اغلب به فرم خفیف خود محدود شونده، تظاهر می‌یابد.

 

چه كساني خروسک مي گيرند؟
خروسک در كودكان رايج بوده و اغلب در سنين بين يك و سه سال اتفاق مي افتد. وقتي بچه ها بزرگتر مي شوند، مجراي تنفسي آنها وسيع تر و مقاوم تر ميشود. بنابراين، بعد از 6 سالگي خروسک نامتداول است.  برخي از كودكان در دوران كودكي دو يا چند بار خروسك مي گيرند ولی در هر سنی می‌تواند رخ دهد.

 

علائم خروسک

علائم خروسک معمولا در اثر باریک و تنگ شدن مجاری هوایی، بروز می کنند که می توان به موارد زیر اشاره کرد:

• به تدریج مجاری هوایی فوقانی ملتهب و متورم شده و کودک دچار سرفه های خشن، خشک و پارس مانندی می شود.

 

• در بیماری خروسک در ابتدا ممکن است که کودک علایم سرماخوردگی مانند گرفتگی یا آبریزش از بینی طی چند روز را نشان دهد یا تب کند.

 

• اگر مجاری هوایی فوقانی به قدری متورم و ملتهب شوند که به طور نسبی مسدود شوند، تنفس برای کودک بسیار مشکل خواهد شد، که به این حالت کروپ شدید می گویند.

 

• در بیماری خروسک تنفس با صدای بلند خرخر مانندی همراه خواهد بود.

 

• کودک تند تند نفس کشیده و پوست در ناحیه شکم و نواحی بین دنده ها، به شدت داخل می روند.

 

• کودک برای به دست آوردن هوا، به شدت تقلا می کند.

 

• اطراف دهان کودک به دلیل کمبود اکسیژن رنگ پریده و کبود به نظر می رسد.

 

نشانه های کروپ یا همان خروسک اغلب در شب و هنگام گریه و بی قراری های کودک تشدید می شود. علاوه بر تاثیر روی مجاری هوایی فوقانی، علل به وجود آورنده خروسک می توانند سبب التهاب مجاری تنفسی تحتانی و بافت ریه شوند.

 

آيا خروسك واگيردار/مسري است؟

اين عفونت نيز همانند سرفه، سرماخوردگي و ديگر عفونتهاي ويروسي احتمال انتقال از شما به ديگران را دارد. مخصوصا اگر در تماس نزديك با ديگران باشيد. خروسك اغلب در زمان شيوع بيماري ها يا اپيدمي ها در زمستان اتفاق مي افتد.

 

عفونت ويروسي كه سبب خروسک در كودكان مي شود ممكن است در بزرگسالان يا بچه هاي بزرگتر ايجاد گلو درد يا سرفه نمايد اما احتمال اينكه علائم تنفسي رايج در بیماری خروسک را ايجاد نمايد كم است. با اين وجود، به ندرت ممكن است علائم خروسك در نوجوانان يا بزرگسالان نيز اتفاق افتد.

 

چه عواملی باعث ابتلا به خروسک می شوند؟

بیماری خروسک معمولا چند روز پس از شروع سرماخوردگی رخ می دهد که در اغلب موارد بر اثر ویروس های مشابه رخ می دهد.

 

این بیماری معمولا در اثر آلودگی ویروسی مجرای هوای فوقانی رخ می دهد. این عفونت باعث بروز التهاب در داخل گلو می شود، که منجر به مشکلات تنفسی و علایمی مانند سرفه، صدای خس خس و گرفتگی صدا را به همراه دارد.

 

هر چه کودک بزرگتر شود، ریه ها و مجرای هوایی او نیز قوی تر می شوند، در نتیجه احتمال ابتلا به خروسک نیز کاهش پیدا خواهد. تزریق سالانه واکسن آنفولانزا نیز ممکن است از کودکان در برابر بیماری خروسک محافظت کند و احتمال ابتلا به آن را کاهش دهد.

 

پیشگیری از بیماری خروسک

واکسن در برابر آنفلوآنزا و دیفتری می‌تواند از بروز خروسک جلوگیری نماید.

 

تشخیص خروسک

بعد از بررسی علایم کودک، پزشک در ارتباط با تماس کودک با شخصی که دارای علایمی نظیر سرماخوردگی یا سرفه بوده است، سوال خواهد کرد. به علاوه او وضعیت واکسیناسیون کودک را نیز در خواست خواهد کرد.

 

معمولا پزشک بر اساس تاریخچه کودک، علایم و معاینات بالینی می تواند خروسک را تشخیص دهد. اگر علایم بسیار شدید یا غیر طبیعی باشند، عکسبرداری و یا سایر روش های آزمایشگاهی به منظور بررسی وجود سایر بیماری های ریه یا حلق نیز درخواست خواهد شد.

 

براي كمك به كودك مبتلا به خروسك چه كاري بايد انجام داد؟

در مورد بیماری خروسک پزشك به صورت معمول كارهايي كه بايد انجام شود را توصيه خواهد كرد و اگر نيازي به بيمارستان باشد خواهد گفت. پزشك ممكن است توصيه هاي زير را ارائه دهد:

 

* كودك را آرام كرده و به او اطمينان خاطر دهيد: ممكن است خروسک سبب اضطراب كودك كوچك شود. گريه شرايط را بدتر مي كند. اگر تنفس كودك با خرخر يا مشكل است، او را راست روي پاي خود بنشانيد. اجازه دهيد كودك در وضعيت راحتي قرار گيرد.

 

* تب را پايين بياوريد. در بیماری خروسک اگر كودك تب دارد (دماي بالا) اغلب تند تند نفس مي كشد و بيشتر پريشان شده و مريض تر به نظر ميرسد.

 

* به كودك مايعات سرد بسيار بنوشانيد: (البته اگر اين كار احساس خوشايندي برايش دارد).


• هوا را خنك كنيد: برخي دريافته اند كه قرار دادن كودك به صورت راست در هواي تازه آزاد و قدم زدن مي تواند كمك كننده باشد.

 

سابقا براي درمان بخور پيشنهاد مي شد. تصور مي شد كه مخاط با اين كار كمتر شده و تنفس راحت تر مي شود. با اين وجود، هنوز ثابت نشده كه اين كار بتواند مفيد باشد. همچنين برخي كودكان ممكن است در اثر بخار استفاده شده براي درمان خروسك دچار سوختگي شوند. بنابراين بخور پيشنهاد نمي شود.

 همچنين كودكي را كه مشكل تنفسي دارد در حالت خوابيده نگه نداشته و اگر نمي خواهد به او مايعات نخورانيد چون اين كار تنفس را سخت تر مي سازد.

 

چه موقع بايد به دنبال كمك پزشكي بود

هر وقت هر گونه نگراني نسبت به كودك خود داشتيد حتما با پزشك خود مشورت كنيد. اغلب كودكان مبتلا به خروسک علائم خفيفي داشته و زود بهبود مي يابند. با اين وجود، تعداد كمي نياز به مراقبتهاي بيمارستاني خواهند داشت. مخصوصا حتما به پزشك مراجعه نمائيد اگر:

 

♦ وضعيت تنفس كودك بدتر شد. (در خروسک خفيف اغلب تنفس با خرخر همراه است، اما اين مشكل تنفسي است كه نگران كننده است.) علائم بدتر شدن تنفس عبارتند از: تند تند نفس كشيدن، نياز به تقلاي بيشتر براي تنفس، با هر بار نفس كشيدن ماهيچه هاي سينه به داخل كشيده مي شوند.

 

♦ كودك بي طاقت و بي قرار شده بود.

♦ كودك به صورت غيرمعمول رنگ پريده به نظر مي آمد.

♦ علارغم مصرف پاراستمول يا ايبوبروفن تب پايين نيامد.

 

در موارد زير با اورژانس تماس بگيريد:

• كبودي (سيانوزه)

• خواب آلودگي غيرطبيعي

• تنفس سخت
• تراوش آب از دهان و ناتواني در قورت دادن آن

 

عوارض خروسک

- عفونت گوش ذات الریه

- بستن شدن راه هوا كه منجر به مرگ مي شود.

 

گردآوری: بخش کودکان و والدین بیتوته

 منابع:

myhealth.ir
danakhabar.com

جمعه, 19 مرداد 1397 22:44

وقتی کودک دچار سرطان می‌شود...

نوشته شده توسط

شنیدن مداوم این جمله از مردم دور و اطراف یا بعضی از رسانه ها که سرطان در کودکان بیشتر شده است، ترس و وحشتی در دل والدین ایجاد می کند، به خصوص وقتی که امروزه تقریبا در هر خانواده ای یک یا دو فرد مبتلا به سرطان هم دیده می شود، اما این موضوع نباید باعث مغشوش شدن افکار والدین شود تا جایی که یک تب ساده را علامت سرطان تلقی کنند.

والدین باید هوشیار باشند تا اگر علائم غیرعادی به خصوص طول کشیده و شدت یابنده در فرزندشان مشاهده کردند زودتر اقدام کنند. ابتدا باید به این نکته اشاره کنیم که در ایران تحقیقات و آمار دقیقی در مورد افزایش ابتلای کودکان به سرطان وجود ندارد بنابراین نمی توان گفت ابتلا به سرطان در کودکان ایرانی بالا رفته است، اما همه والدین نیاز به اطلاعاتی در این زمینه دارند.

تفاوت بین سرطان بزرگسالان و کودکان
تفاوتی بین سرطان کودکان و بزرگسالان وجود دارد. در بزرگسالان نوع سرطان تا حدودی وابسته به محیط و منطقه زندگی آنهاست و اگر فرد بزرگسالی از یک منطقه به منطقه دیگری مهاجرت کند، بعد از 20- 10 سال احتمال ابتلای او به سرطان هایی که در آن منطقه بیشتر است افزایش می یابد اما این موضوع در کودکان صدق نمی کند و سرطان کودکان در تمام دنیا از الگوی خاصی پیروی می کند، مثلا در تمام دنیا سرطان خون کودکان شایع ترین سرطان و تومور مغزی در رده بعدی قرار دارد و تغییر اقلیمی کودکان تاثیری در این روند نمی گذارد. این موضوع نشان دهنده آن است که احتمالا عوامل مساعدکننده محیطی نقش کمرنگ تری در ابتلای کودکان به سرطان ایفا می کند. البته عوامل محیطی موثر هستند ولی شاید چند دهه طول بکشد. بنابراین محیط در کودکی تاثیر زیادی در بروز سرطان ندارد.

سرطان خون شایع ترین نوع سرطان در کودکان
در کودکان نیز در هر سنی ممکن است نوع خاصی از سرطان شیوع بیشتری داشته باشد. مثلا شیوع تومورهای مغزی در سنین پایین بیشتر از سرطان خون است، ولی از سنین نوزادی تا بلوغ به طور کلی انواع سرطان خون شایع ترین سرطان محسوب می شود.

علت سرطان خون تقریبا ناشناخته است
شاید این طور به نظر برسد که ژنتیک و ارث نقش مهمی در بروز سرطان های کودکان دارد ولی در بسیاری از سرطان ها علت، همچنان ناشناخته است و نمی توان دلیل قطعی سرطان کودکان را مشخص کرد. به ندرت عوامل ارثی در بعضی از سرطان های کودکان نقش دارند. عوامل محیطی نیز می تواند موجب بروز سرطان در کودک شود، مثلا اشعه یونیزه که به عنوان درمان با دوز بالا و به دفعات برای درمان کچلی کودکان استفاده می کردند باعث افزایش خطر سرطان می شود،

ولی این درمان در سال های قدیم برای کچلی و... استفاده می شد که پوست سر را در معرض اشعه قرار می دادند. بعد از چند سال دیده شد خطر بروز تومور مغزی در کودکی که اشعه دریافت کرده افزایش می یابد. این روش کاملا کنار گذاشته شد، اما خانواده ها باید دقت کنند این نوع از اشعه با اشعه ای که هنگام عکس گرفتن برای تشخیص شکستگی استخوان و... استفاده می شود، متفاوت است و این نوع از اشعه تاثیر منفی روی سلامت کودک ندارد.

سرطان ممکن است زمینه ارثی داشته باشد
بیماری های زمینه ای نقص های مادرزادی در سیستم ایمنی نیز ممکن است خطر ابتلا به سرطان را در کودکان افزایش دهد. البته در این مواقع می توان گفت ارث ممکن است در نقص سیستم ایمنی نقش داشته باشد پس سرطان نیز می تواند در نتیجه ارث ایجاد شود.

علائم هشداردهنده در کودک
امروز خانواده ها بسیار آگاه شده اند و به هر علائمی که در کودک مشاهده می شود، دقت می کنند و پیگیر هستند، اما علائم سرطان ها از نظر نوع و مرحله متفاوت است و ممکن است علائم چندان واضح نباشند و گاهی با بیماری های دیگری مشترک یا به اصطلاح غیراختصاصی باشند، مثلا علائمی مانند ضعف و بی حالی که ممکن است با سرماخوردگی ساده اشتباه گرفته شود، ولی والدین باید توجه کنند بیماری های جدی مانند سرطان خون و تومور مغزی علائم موقت ندارند و علائم محو نمی شود، مثلا در سرطان خون ممکن است کودک دچار تب و لرز شود که علائم فروکش نمی کنند و ادامه دار هستند.

البته علائم اختصاصی هم وجود دارد؛ ممکن است توده ای در استخوان یا زیربغل کودک وجود داشته باشد. این توده ها بی دلیل ایجاد نشده اند و باید ریشه یابی شوند، اما تومورها هم نباید باعث ترس و نگرانی والدین شوند. اغلب تومورهای استخوانی خوش خیم هستند و بعضی از آنها به راحتی لمس می شوند. تومورهای استخوانی علامت مهمی از شروع بیماری اند و معمولا با درد توأم هستند و کودک از درد استخوانی شکایت می کند. این موارد جدی اند و والدین باید به آ ن توجه کنند. بیشتر از 90 درصد موارد تب ناشی از بیماری های عفونی و ویروسی کم خطر است. وجود خونریزی در هر نقطه بدن به خصوص اگر باعث ایجاد لکه های ریز در سطح بدن باشد همراه با رنگ پریدگی و... علامت مهمی محسوب می شود.

تشخیص زودرس سرطان مهم ترین عامل موفقیت درمان است
توصیه این است که والدین به محض دیدن هر علائم مشکوکی، کودک را در اولین فرصت به پزشک ارجاع دهند. نکته ای که در انواع سرطان در کودکان و بزرگسالان مهم است، تشخیص زودرس بیماری در مراحل اولیه است. عوامل زیادی می توانند علت مرگ و میر کودکان باشند مانند حوادث، تصادفات و...، ولی سرطان همچنان بخش اعظمی از مرگ و میر کودکان را به خود اختصاص می دهد. با وجود این که سرطان در کودکان می تواند کشنده باشد، خبر خوب این است که خوشبختانه قسمت اعظم سرطان های کودکان برخلاف افراد بالغ قابل درمان هستند (بیش از 70- 60 درصد)

هدف از درمان در بزرگسالان متفاوت تر از کودکان است. موفقیت درمان در افراد بالغ افزایش طول عمر حدود 5 تا 10 سال است که از نظر علمی رضایت بخش خواهدبود ولی هدف اصلی در کودکان این است که بیماری کاملا ریشه کن شود و دیگر عود نکند و کودک طول عمر طبیعی داشته باشد. حدود 90- 80 درصد کودکان مبتلا به سرطان خون کاملا درمان می شوند و سلامت خود را باز می یابند. طی چند سال اخیر نیز پیشرفت های علمی زیادی شده است و نکته مهم در سرطان ها این است که بیماری زود تشخیص داده می شود.

 

منبع: هفته نامه سلامت/ برترین ها

جمعه, 19 مرداد 1397 22:39

پنج دلیل بیمارشدن کودکان

نوشته شده توسط

 برای پدر و مادرها مسأله ای نگران کننده تر از یک کودک همیشه سرما خورده و بازگشت مداوم آنفولانزا نیست.

این بیماری می تواند باعث دور ماندن کودک از مدرسه و کارهای لذت بخش دوران کودکی مثل بازی کردن و رفتن به مهمانی شود. در چنین شرایطی با وجود آنکه پدر و مادر تمام تلاش خود را برای سلامتی فرزندشان می کنند اما همیشه خود را سرزنش می کنند و تصور می کنند پدر و مادر خوبی برای کودک شان نیستند.

سلامتی کودک شما تنها وابسته به داشتن ژنتیک خوب یا استفاده از مکمل های گران قیمت نیست. این مسأله از خانه هم شروع می شود. مقاوم کردن کودک تان در برابر میکروب ها می تواند یک کار روزانه باشد که در تعطیلات مدرسه شروع می شود و در طول سال تحصیلی ادامه پیدا می کند.
 
در اینجا به پنج دلیل بیمار شدن کودکان و روش های افزایش مقاومت بدنی آن ها در برابر میکروب ها می پردازیم. این روش ها آرامش را به شما باز می گرداند و از اتلاف وقت و پول شما در مراجعه ی متعدد به پزشک جلوگیری می کند.

۱- به قدر کافی باهم بازی نمی کنید
شرکت در فعالیت های خانوادگی راه خوبی برای حفظ رابطه است، اما رفتن به بیرون از خانه تنها به خرید و خوردن غذا در رستوران مورد علاقه ی شما محدود نمی شود.

برای به وجود آوردن یک سنت خانوادگی جدید هیچوقت دیر نیست. حتی می توانید از آخرین روزهای قبل از شروع سال تحصیلی برای به وجود آوردن زمانی برای فعالیت های خانوادگی استفاده کنید.

کارهایی مثل گردش، رفتن به پارک نزدیک خانه یا پیک نیک، کودکان را در معرض هوای تازه و فعالیت بدنی قرار می دهد. این موضوع به افزایش میزان طبیعی ویتامین دی کمک و در نتیجه سیستم ایمنی بدن را مقاوم می کند.

۲- از مزایای مواد پروبیوتیک استفاده نکرده اید
فرآورده های پروبیوتیک حاوی باکتری های مفیدی هستند که بعد از مصرف در روده باقی می مانند و اثرات مفیدی بر سلامتی انسان می گذارند.

داشتن یک روده ی سالم به داشتن سیستم ایمنی قوی تر، افزایش فلور مفید روده (میکرو ارگانیسم های موجود در مجاری گوارشی که در سلامت انسان نقش دارند) و مقاومت بیشتر در برابر مشکلات معده و دیگر بیماری ها منجر می شود.

برای استفاده از فرآورده های پروبیوتیک به عنوان یک مکمل روزانه، محصولات لبنی مانند شیر، ماست و حتی نوشیدنی های پروبیوتیک را می توان به راحتی در وعده های روزانه استفاده کرد و آن را به یک شیوه ی آسان و کم هزینه برای تقویت سلامتی کودک تبدیل کرد.

3-- فرزندتان خواب کافی ندارد

هیچ پدر و مادری آرزو نمی کند کودکش زمان بیشتری را به بازی با تلفن همراه بگذارد.

علاوه بر یک برنامه ی منظم خواب، کودک شما به خواب شبانه ی مناسبی هم نیاز دارد. یکی از راه های دستیابی به این امر، تعیین محدودیت زمانی برای استفاده ی روزانه ی کودک تان از وسایل الکترونیک است.

با استفاده از چراغ خواب و پرده های ضخیم، محیط آرامش بخش و دنجی را ایجاد کنید. برای کودکتان قصه بگویید تا آرامش یابد و به خواب برود.

۴- فرزندتان دچار کمبود ویتامین های ضروری است
کودکتان را مجبور به خوردن سبزیجات نکنید چون هرگز در این جدال پیروز نمی شوید. داشتن خلاقیت (و فریب کودک) تنها راه حل این موضوع است.

می توانید سبزیجات را با اضافه کردن آن ها به نوشیدنی ها پنهان کنید؛ مثلا نوشیدنی هایشان را با میوه شیرین کنید. همچنین می توانید سبزیجات را به شکل خوراکی های مورد علاقه شان درآورید (مثل هویج به شکل چیپس).

مواد مغذی مثل سیب، انگور و تمشک را که کودک از خوردن آن ها لذت می برد را به بستنی یا مربای خانگی تبدیل کنید.

از چربی های مفید موجود در تخم مرغ و آووکادو یا پخت غذا با روغن زیتون خالص و با کیفیت و مصرف هفتگی ماهی غافل نشوید. همه ی این موارد به حفظ یک سیستم ایمنی قوی کمک می کند.

۵- عادات بهداشتی خوبی ندارید
فرزندتان از شما تقلید می کند، پس به رفتارهایتان دقت کنید، به خصوص آن هایی که به بهداشت شخصی تان مربوط می شود. یکی از کم هزینه ترین راه های جلوگیری از بیماری های شایع در مدرسه، کمک به حفظ بهداشت کودک است.

یکی از عادت های خوبی که می توانید به فرزندتان نشان و آموزش دهید این است که دست های او را قبل از خوردن غذا و بعد از برگشت از مدرسه یا زمین بازی بشورید.

برای آنکه این کار سرگرم کننده باشد می توانید باهم شعر بخوانید تا مطمئن شوید او این کار را به طور کامل انجام می دهد.

با استفاده از صابون های آنتی باکتریال می توانید از محافظت کودک تان در برابر میکروب ها اطمینان بیشتری پیدا کنید.

 

منبع: rooziato.com

 

روزئولا اینفانتوم یا سرخ جوش نوع ویروسی خفیف و شایعی از گروه بیماری‌های هرپسی است که باعث تب و راش پوستی در نوزادان و خردسالان می‌شود. روزئولا دیگر عفونت‌های هرپسی مانند تبخال، آبله مرغان یا زونا را به دنبال ندارد. کودک دچار سرخ‌جوش تا چند روز کسالت دارد یا علائم او آن‌قدر ضعیف است که عفونت مشخص نمی‌شود.

روزئولا یا بیماری گل سرخ عموماً در کودکان ۶ ماهه تا ۲ ساله مشاهده می‌شود. ۹۵ درصد کودکان تا سن دو سالگی دچار عفونت روزئولا می‌شوند. این بیماری معمولاً ۳ تا ۵ روز طول می‌کشد و به هیچ درمان خاصی نیاز ندارد. استراحت مطلق، مصرف مایعات و داروهای تب‌بر درمان متداولی است که برای روزئولا پیشنهاد می‌شود.

اگر علائم روزئولا را در فرزندتان مشاهده می‌کنید و نگران سلامتی او هستید، توصیه می‌کنیم به متخصص اطفال مراجعه کنید. متخصص اطفال کودک را معاینه می‌کند، پس از تشخیص بیماری داروی مناسب را برای کاهش تب تجویز می‌کند و شما را برای مراقبت از کودک در خانه راهنمایی می‌کند.

علل روزئولا
دو ویروس شایع و مرتبط به هم، یعنی ویروس هرپس انسانی (HHV) نوع ۶ و نوع ۷ عامل ابتلا به روزئولا هستند. این ویروس‌ها از همان خانواده ویروس‌های هرپس سیمپلکس یا تبخال (HSV) هستند، اما این دو نوع باعث تبخال و عفونت‌های ناحیه تناسلی نمی‌شوند.


عامل‌های خطر
نوزادان بزرگتر بیشتر در معرض ابتلا به  روزئولا هستند، چون هنوز بدنشان فرصت لازم پیدا نکرده است تا برای مقابله با ویروس‌های بی‌شمار پادتن (آنتی بادی) تولید کند. نوزادان در رحم مادر پادتن را از مادرشان دریافت می‌کنند و این پادتن از آنها در برابر ابتلا به عفونت‌هایی مانند روزئولا محافظت می‌کند. اما این ایمنی به مرور زمان کاهش می‌یابد. بیماری گل سرخ در بازه سنی ۶ تا ۱۵ بالاترین شیوع را دارد.


نشانه‌ها و علائم روزئولا

تب
روزئولا معمولاً با تب بالا و ناگهانی، غالباً بیشتر از ۳۹٫۴ درجه سانتیگراد، شروع می‌شود. گلو درد خفیف، آبریزش بینی یا سرفه نیز همراه با تب یا پس از آن در برخی کودکان مشاهده می‌شود. گاهی علاوه بر تب غدد لنفاوی گردن کودک نیز ورم می‌کند. تب سه تا پنج روز ادامه دارد و در این مدت کودک بی‌قرار و عصبی است و کمتر از معمول غذا می‌خورد.

تب بالا غالباً ناگهان پایین می‌آید و همزمان با قطع شدن تب راش پوستی برآمده یا صاف صورتی متمایل به قرمزی روی بالاتنه ایجاد می‌شود. این تب سریع بالا رونده حمله تشنج ناشی از تب را در حدود ۱۰ تا ۱۵ درصد از خردسالان دچار روزئولا به دنبال دارد. نشانه‌های تشنج ناشی از تب عبارت است از:

بیهوش شدن
تکان خوردن یا لرزیدن بازوها، پاها یا صورت به مدت ۲ تا ۳ دقیقه
 از دست دادن کنترل مثانه یا روده

راش
معمولاً، اما نه همیشه پس از پایین آمدن تب راش پوستی شروع می‌شود. راش از تعداد زیادی لکه‌ یا نقطه صورتی رنگ کوچکی تشکیل می‌شود که معمولاً صاف و گاهی برآمده هستند و حلقه سفید رنگی دور بعضی از آنها دیده می‌شود. راش به طور معمول از روی قفسه سینه، پشت بدن و شکم شروع می‌شود، سپس در گردن و دست‌ها نیز پخش می‌شود و ممکن است به پاها و صورت نیز برسد. راش بدون خارش و بدون درد از چند ساعت تا چند روز استمرار دارد و پس از آن محو می‌شود. دیگر نشانه‌ها و علائم روزئولا عبارت است از:

 عصبی و بی‌قرار بودن نوزادان و کودکان
اسهال خفیف
کاهش اشتها
متورم شدن پلک‌ها

زمان مراجعه به پزشک در شرایط روزئولا
در شرایط زیر به متخصص اطفال مراجعه کنید:

 تب بالای ۳۹٫۴ سانتی‌گراد
 چنانچه بیماری گل سرخ و تب کودک بیش از ۷ روز طول کشیده است.
 بهبود نیافتن راش پس از سه روز

مسری بودن

روزئولا یک بیماری مسری است. هنگام صحبت کردن، عطسه زدن یا سرفه کردن کودک قطرات بسیار ریزی در هوا پخش می‌شود که ممکن است اطرافیان آنها را تنفس کنند. همچنین این قطرات روی سطوح می‌نشیند و اگر کودکان آن سطوح را لمس کنند و سپس به بینی یا دهان‌شان دست ببرند، این عفونت وارد بدنشان می‌شود. بیماری سرخ جوش در مرحله تب واگیردار است، اما تا زمان شروع نشدن راش پوستی پخش نمی‌شود.


عوارض روزئولا
کودکان مبتلا به بیماری گل سرخ گاهی تشنجی را تجربه می‌کنند که نتیجه بالا رفتن سریع دمای بدن است. روزئولا به ندرت عوارض جدی به دنبال دارد. اکثر بزرگسالان و کودکانی که تنها مشکلشان روزئولا است، به سرعت و به طور کامل بهبود می‌یابند.


تشخیص روزئولا
تشخیص روزئولا دشوار است، چون علائم و نشانه‌های اولیه‌ی آن شبیه به دیگر بیماری‌های شایع دوران کودکی است. اگر فرزندتان تب دارد و مطمئن‌ هستید کودک به سرماخوردگی، عفونت گوش، گلو درد چرکی یا دیگر عارضه‌های شایع مبتلا نیست، متخصص اطفال منتظر می‌ماند تا ببیند که آیا راش پوستی مشخصه‌ی روزئولا بروز می‌یابد یا خیر. متخصص اطفال روش پایین آوردن تب در خانه را به شما توضیح می‌دهد و از شما می‌خواهد که بروز راش پوستی را تحت نظر داشته باشید. متخصص اطفال روزئولا را با توجه به راش علامت سرخ جوش تشخیص می‌دهد، گاهی نیز آزمایش خون برای بررسی وجود پادتن‌های روزئولا انجام می‌شود.

درمان روزئولا
دارو
اکثر کودکان یک هفته پس از شروع تب به طور کامل بهبود می‌یابند. پس از هماهنگی با پزشک می‌توانید داروهای تب‌بری مانند استامینوفن (تایلنول و اقلام مشابه) یا ایبوپروفن (ادویل، مورتین و اقلام مشابه) را بدون نسخه از داروخانه تهیه کنید و به کودک بدهید.

در دادن آسپرین به کودکان و نوجوانان احتیاط کنید. اگرچه مصرف آسپرین برای کودکان بزرگتر از ۳ سال منعی ندارد، اما کودکان و نوجوانان در دوران نقاهت آبله مرغان یا آنفلوآنزا نباید آسپرین مصرف کنند؛ چون آسپرین باعث بروز سندرم ری می‌شود. سندرم ری عارضه‌ای مرگبار و کشنده‌ برای چنین کودکانی است.

هیچ درمان مشخصی برای روزئولا وجود ندارد، اگرچه برخی پزشکان داروی ضدویروسی گانسیکلوویر (Cytovene) را برای درمان عفونت افراد با سیستم ایمنی ضعیف تجویز می‌کنند. آنتی بیوتیک برای درمان بیماری‌های ویروسی مانند روزئولا موثر نیست.


درمان خانگی
برای این که تب باعث بی‌آبی بدن کودک نشود، کودک را تشویق به نوشیدن مایعات شفافی مانند آب یخ و محلول‌های الکترولیت مخصوص کودکان بکنید. شیر خشک و شیر سینه نیز از کاهش آب بدن کودک جلوگیری می‌کند.


مدت زمان بیماری
تب روزئولا ۳ تا ۷ روز ادامه دارد و پس از آن راش پوستی شروع می‌شود که از چند ساعت تا چند روز طول می‌کشد.


پیشگیری از روزئولا
چون هیچ واکسنی برای پیشگیری از روزئولا وجود ندارد، بهترین روش برای پیشگیری از سرایت آن دور نگهداشتن کودک از بیمار مبتلا به روزئولا است. اگر فرزندتان دچار بیماری گل سرخ شده است، او را تا زمان پایین آمدن تب در خانه و دور از بقیه کودکان نگه‌دارید.

آنتی بادی روزئولا تا زمان مدرسه رفتن در بدن اکثر کودکان تولید می‌شود و آنها را در برابر عفونت ثانویه ایمن می‌کند. با این حال چنانچه یکی از اعضاء خانواده دچار این بیماری ویروسی شد، از بقیه بخواهید مرتب دست‌هایشان را بشویند تا از سرایت این ویروس به افرادی که در برابر بیماری مقاوم نیستند، جلوگیری شود.

 

منبع:  drsheykholeslami.com

کودکان را با زبان ساده، برای پیشگیری از انواع مسمومیت های خطرناک، آموزش دهیم.

غفلت والدین از دسترسی ساده و آسان کودکان به مواد شیمیایی موجود در خانه مانند داروها،
حشره کش ها و مواد شوینده، عامل اصلی این گونه مسمومیت ها در کودکان است.

 در کنار آموزش، باید عوامل خطرساز را از کودک دور نگه داریم؛به دلیل شباهت زیاد بعضی از قرص ها با شکلات، آنها را با تقسیم بندی مناسب و برچسب مخصوص و دقت به تاریخ مصرف، در جای امن قرار داده و از دسترس کودکان دور نگه داریم.

 باید کودکان را از دسترسی به گیاهان و خاک گلدان محافظت کرد زیرا خوردن کود، خاک گلدان و برگ گیاهان ممکن است به مسمومیت شدید و خطرناک آنان منجر شود.

 باید سم های شیمیایی مانند مرگ موش، حشره کش ها، گندزداها، انواع اسیدها و پاک کننده ها را در جعبه مخصوص قفل دار یا ظرف هایی که کودکان نتوانند آنها را باز کنند یا در بالای قفسه ها نگهداری کنیم؛ همچنین برای نگهداری مواد غذایی، سم ها یا مواد خطرناکی مانند الکل، از ظرف های مشابه استفاده نکنیم و هر ماده ای را در ظرف مخصوص، نگه داریم.

سم ها و مواد شیمیایی را به مقدار زیاد در خانه نگه نداریم و از مواد سفیدکننده و پاک کننده مانند جوهر نمک، همزمان استفاده نکنیم زیرا منجر به آزاد شدن گاز کلر می شود که بسیار خطرناک است.

 در صورت مصرف دارو به وسیله کودک، او را فوری به بیمارستان ببریم؛ نمونه قرص یا ماده شیمیایی مصرف شده را با خود به بیمارستان برده و در صورت بیهوش بودن مسموم، او را به پهلو بخوابانیم و در صورت لزوم، به کودک تنفس مصنوعی بدهیم.

اگر مسومیت با مواد شیمیایی است،هرگز کودک را وادار به استفراغ نکنیم زیرا باعث سوختگی دهان، حلق و مری می شود.

 

منبع: behdashtnews.ir

جمعه, 19 مرداد 1397 22:25

علل رفلاکس در نوزادان

نوشته شده توسط

بالا آوردن شیر نوزاد را گاهی اوقات، رفلاکس فیزیولوژیک می‌نامند که در نوزادان شایع است و امری طبیعی (اما نه همیشه) است. اغلب نوزادان، شیری که می‌خورند را بالا می‌آورند، زیرا از آنجایی که سیستم گوارش نوزاد نابالغ است، باعث می‌شود محتویات داخل معده از طریق مری به دهان بازگردد.

کودکم شیر را برمی گرداند، آیا این یک مشکل است؟
نوزادان معمولاً زمانی که شیر زیادی را با سرعت بالا دریافت می‌کنند، شیر را بالا می‌آورند. این اتفاق زمانی هم می‌افتد که سینه‌های مادر پر از شیر است و کودک به سرعت و به مقدار زیاد شیر را دریافت می‌کند. به نظر می‌رسد که شیری که نوزاد بالا می‌آورد، از میزان شیری که دریافت کرده است، بسیار بیشتر است. اگر کودک ناآرام است و هنگام شیر خوردن، به اطراف نگاه می‌کند و به درستی شیر نمی‌خورد، او ممکن است هوا را فرو دهد و شیر بیشتری را بالا بیاورد. برخی از نوزادان زمانی که در حال دندان درآوردن هستند یا شروع به چهار دست و پا رفتن می‌کنند و یا با آغاز خوردن غذا‌های جامد، شیر بیشتری را بالا می‌آورند.

آماری در مورد همه نوزادان (نه فقط نوزادانی که از شیر مادر تغذیه می‌کنند):
 بالا آوردن شیر نوزاد، درست بعد از غذا خوردن اتفاق می‌افتد و یا ممکن است ۱ تا ۲ ساعت بعد از شیر خوردن هم اتفاق بیافتد.


نیمی از همه بچه‌های ۰ تا ۳ ماهه، حداقل یک بار در روز شیر خود را بالا می‌آورند.


بیشترین میزان بالا آوردن شیر، در نوزادان ۲ تا ۴ ماهه اتفاق می‌افتد.


 بسیاری از نوزادان تا سن ۷-۸ ماهگی نیز بعد از شیر خوردن، بالا می‌آورند.


در اکثر نوزادان در سن ۱۲ ماهگی، میزان بالا آوردن شیر در این سن متوقف می‌شود.

اگر نوزاد شما در اکثر اوقات شیر را بالا می‌آورد ولی احساس ناراحتی ندارد، احتمالاً نوزاد شما دچار یک مسئله پزشکی یا بیماری خاصی نیست و به مرور زمان مشکل او رفع خواهد شد.

بر خی از دلایل بالا آوردن بیش از حد شیر:
 شیر بیش از حد در سینه مادر، می‌تواند باعث ایجاد نشانه‌های رفلاکس شود و معمولاً با اقدامات ساده می‌توان آن را درمان کرد.


حساسیت‌های غذایی می‌تواند موجب بالا آوردن بیش از حد شیر شود. بیشترین احتمالات در این باره  به وجود محصولات شیر گاو در رژیم غذایی کودک یا مادر، باز می‌گردد. این سوالات را از خودتان بپرسید؟ آیا کودک شما چیزی غیر از شیر مادر دریافت می‌کند؟ شیرهای دیگر، غذاهای جامد (از جمله غلات)، ویتامین‌ها (فلوراید، آهن و ...) داروها، داروهای گیاهی. آیا مادر دارو، داروهای گیاهی، ویتامین، آهن و ... مصرف می‌کند؟


 نوزادان مبتلا به بیماری رفلاکس گوارشی معمولاً شیر زیادی را بالا می‌آورند.


در نوزادان شیرخوار، استفراغ منظم در روز‌های ابتدای تولد، نشانه‌ی تنگی پیلور (یک مشکل معدوی) است که معمولاً نیاز به جراحی دارد و به ندرت دیده می‌شود. این مورد در پسران ۴ برابر دختران اتفاق می‌افتد و علائم آن معمولاً بین ۳ تا ۵ هفتگی اتفاق می‌افتد. نوزادانی که حداقل یک بار در روز استفراغ می‌کنند، باید توسط پزشک بررسی شوند.

علت اینکه کودک بزرگتر ناگهان دچار استفراغ و رفلاکس می‌شود، چیست؟
گاهی برخی بچه‌های بزرگ‌تر، پس از یک دوره زمانی، شروع به رفلاکس و استفراغ می‌کنند، این چیز عجیبی نیست که کودک شش ماهه ناگهان دچار این مساله شود. اگر بالا آوردن شیر بیش از حد است (و کودک خوب به نظر نمی‌رسد) احتمال بیماری جی‌ای (یک بیماری خود ایمنی) وجود دارد. اگر کودک به نظر بیمار نیست، در ادامه برخی از علل احتمالی وجود دارد، که بیان می‌شود:

بعید نیست که نوزاد شما به طور ناگهانی به چیزی در شیر مادر حساسیت پیدا کند، یا ماده‌ای در رژیم غذایی مادر جدید است، که به آن حساسیت دارد. هر ماده غذایی که کودک یا مادر کودک می‌خورد، می‌تواند باعث بالا آوردن شیر نوزاد شود. آیا کودک شما به تازگی خوردن غذاهای جامد را شروع کرده است؟ آیا مادر و یا کودک داروی جدیدی مصرف می‌کنند؟ آیا مادر و یا کودک مصرف ویتامین‌ها را آغاز کرده‌اند و یا ویتامین‌های خود را تغییر داده‌اند؟


آیا کودک شما بیشتر از حد معمول گریه می‌کند؟ اگر چنین است، احتمالاً او هوای بیشتری نسبت به قبل بلعیده است که می‌تواند منجر به بالا آوردن شیر نوزاد شود.


بالا آوردن شیر نوزاد می‌تواند به دلیل دندان در آوردن نوزاد باشد. هنگامی که کودک در حال دندان در آوردن است، بیشتر ناآرامی می‌کند و بزاق زیادی ترشح می‌کند که باعث می‌شود استفراغ نوزاد بیشتر شود.


سرماخوردگی یا آلرژی نتیجه بلعیدن مخاط زیادی توسط نوزاد است که استفراغ را در نوزاد تشدید می‌کند.


کودک هنگامی که در حال شیر خوردن است، ممکن است هوای بیشتری را ببلعد و این نیز یکی دیگر از دلایل است.


گاهی بعد از یک مرحله رشد کودک، برخی مادران علائم جدیدی می‌بینند، مثلاً در یک مرحله از رشد بالا آوردن نوزاد تشدید می‌شود.

با این حال اگر با وجود بالا آوردن شیر نوزاد شما سالم است، اگر وزن گیری نوزاد خوب است و به تعداد کافی پوشک خیس و کثیف دارد، مشکل خاصی وجود ندارد و نگران نباشید.

بیماری رفلاکس معده (GERD)
درصد کمی از نوزادانی که به دلیل رفلاکس معده دچار ناراحتی هستند، از بیماری رفلاکس معده (گاستروازوفاژیال) رنج می‌برند. به نظر می‌رسد در این کودکان رفلاکس، به صورت خانوادگی وجود دارد. این بیماری در کودکان ۱۲-۲۴ ماهه شدت بیشتری دارد. در زیر برخی از علائم این بیماری وجود دارد که درجه بندی می‌شود و و شما باید حتماً به پزشک متخصص مراجعه نمایید:

استفراغ مکرر و ناراحتی هنگام بالا آوردن شیر، اما برخی از کودکان استفراغ نمی‌کنند؛ بلکه رفلاکس اتفاق می‌افتد، بدین صورت که محتویات معده به سمت مری حرکت می‌کند و سپس دوباره فرو برده می‌شود که معمولآً با درد همراه است ولی استفراغ در آن وجود ندارد.


 احساس خفگی نوزاد، آروغ زدن‌های مکرر، سکسکه و بوی بد دهان


کودک ممکن است به دلیل ناراحتی به خوبی نخوابد و احساس خستگی داشته باشد.

علائم هشداردهنده رفلاکس شدید، عبارتند از:
گریه شدید در زمان تغذیه


افزایش وزن نوزاد به خوبی انجام نمی‌شود، کاهش وزن، به سختی غذا خوردن و تمایل نداشتن به خوردن شیر مادر.


بلعیدن سخت، گلو درد، خستگی، گرفتگی بینی نوزاد، عفونت سینوس‌ها و گوش.


 استفراغ خون یا مایع سبز-زردرنگ.


 سندروم سندیفر که در آن وضعیت گردن، قوس بدن و پشت نوزاد به درد رفلاکس معده نوزاد مربوط می شود.


 مشکلات تنفسی از جمله برونشیت، خس خس سینه نوزاد، سرفه مزمن، پنومونی، آسم، آپنه و سیانوز.

بیماری رفلاکس معده (GERD) می‌تواند به علت کم خوری و یا پرخوری کودک ایجاد شود. اطلاعاتی که درباره رفلاکس معده نوزادان وجود دارد، نشان می‌دهد، آزمایش یا درمان رفلاکس در نوزادان کمتر از ۱۲ ماه، باید زمانی انجام شود که بالا آوردن شیر نوزاد، همراه با کاهش وزن و یا بدون افزایش وزن باشد. همچنین در نوزادانی که علائم رفلاکس معده مشاهده می‌شود ولی به نظر می‌رسد رشد خوبی داشته‌اند و هیچ مشکل سلامتی ندارند نیاز به درمان خاصی نیست.

هنگامی که نوزادی به رفلاکس معده (GERD) مشکوک است، پزشکان سعی می‌کنند با داروهای مختلف رفلاکس، کودک را درمان کنند و منتظر می‌مانند، ببینند که درمان و بهبودی حاصل می‌شود یا خیر تا روش درمان را تغییر دهند.

نکات تغذیه با شیر مادر و ارتباط آن با بالا آوردن شیر نوزاد
تغذیه‌های مکرر و کوچک‌تر با شیر مادر می‌تواند هضم را آسان‌تر کند.


 زمانی که مادر می‌خواهد به نوزاد شیر بدهد، باید سعی کند کودک را نیمه راست بگیرد یا در وضعیت نشسته قرار دهد و به او شیر بدهد.


اطمینان حاصل کنید کودک در زمان شیر خوردن، هوای کمتری را می‌بلعد.


اجازه دهید کودک خوردن شیر از یک سینه مادر را تمام کند و بعد از آن مادر سینه دیگر را در اختیار او قرار دهد. مادر هرگز نباید به خاطر نگاه کردن به طرفی، شیر خوردن نوزاد را قطع کند.


تغییر جهت دادن خیلی زود و یا خیلی زیاد می‌تواند باعث استفراغ نوزاد شود. برای کودکانی که از شیر مادر به مقدار فراوان شیر می‌خورند تغییر جهت باید هر چند ساعت یک بار باشد نه در هر بار تغذیه کودک.


 از تکان دادن نوزاد و یا دست زدن بیش از حد به کودک درست بعد از شیر خوردن اجتناب کنید. کودک پس از شیر خوردن تمایل دارد با آرامش و بدون هیچ حرکتی در جایی قرار بگیرد.

همیشه کودک خود را با دقت نگاه کنید و علائم رفلاکس را در او بررسی کنید تا ببینید بهترین روش برای کاهش علائم رفلاکس کودکتان چیست.

 
چه کاری ی‌توانم انجام دهیم تا رفلاکسمعده نوزاد را کاهش دهیم؟
رفلاکس درنوزادان با شیر مادر، کمتر است. همچنین دیده شده رفلاکس در نوزادانی که با شیر مادر تغذیه می‌کنند، کمتر و کوتاه‌تر است. در واقع تغذیه با شیر مادر برای نوزادان با ریفلاکس معده، بهتر است زیرا شیر سریع‌تر معده را ترک می‌کند و زمانی که شیر به سمت مری برمی‌گردد، حساسیت کمتری ایجاد می‌شود. هرچه رفلاکس نوزاد کمتر باشد، کودک آرامش بیشتری خواهد داشت.


همه دودهای ناشی از تنباکو را از بین ببرید، این یک فاکتور بسیار مهم در کاهش رفلاکس نوزاد است.


کافئین را حذف کنید و یا کاهش دهید. کافئین زیاد در رژیم غذایی مادر می‌تواند موجب رفلاکس نوزاد شده و یا آن را تشدید کند.


آلرژی در تمامی نوزادان یکی از دلایل رفلاکس است. بیشتر از نیمی از کودکان زیر یک سال به پروتئین شیر گاو آلرژی دارند. کودکانی که دارای آلرژی هستند، علائم دیگری به جز، بالا آوردن شیر نوزاد نیز دارند.


موقعیت قرارگیری نوزاد:
- بدترین حالت رفلاکس زمانی است که کودک به پشت خوابیده است.

- بسیاری از والدین متوجه شده‌اند بلند کردن نوزاد در این شرایط و یا استفاده از کریر می‌تواند، مفید باشد.

- از فشردن شکم نوزاد اجتناب کنید. این می‌تواند رفلاکس را افزایش دهد و کودک را ناآرام کند.

- موقعیت قرارگیری نوزاد در کاهش رفلاکس معده نوزاد موثر است. بسیاری از مادران می‌گویند بهترین حالت برای کاهش رفلاکس معده نوزاد، وقتی است که کودک در موقعیت راست قرار بگیرد. همچنین قرار گرفتن نوزاد به سمت راست و یا به شکم خواباندن نوزاد می‌تواند منجر به کاهش رفلاکس معده نوزاد شود. توجه شود به شکم خواباندن نوزاد باید زمانی انجام شود که نوزاد بیدار است و به طور مداوم کنترل شود.


- اگرچه تحقیقات اخیر توصیه نمی‌کند که کودک را در موقعیت نیمه راست (زاویه ۳۰ درجه سامتی گراد) قرار دهید. حتی زاویه ۶۰ درجه سانتی گراد در یک مکان ثابت نسبت به خواباندن نوزاد به روی شکم، می‌تواند باعث افزایش رفلاکس معده نوزاد شود.

اگر نوزاد شما داروهای درمان رفلاکس مصرف می‌کند، باید میزان و دوز مصرفی داروها زیر نظر پزشک متخصص تجویز شود.

تغذیه کمکی با غذاهای جامد نوزادان چیست؟
غلات مخصوص کودکان که به شیر مادر و یا شیر‌های مخصوص نوزادان افزوده می‌شود، به عنوان یک روش درمان برای بیماری رفلاکس معده نوزادان (GERD) است، ولی این روش، هنوز یک مساله بحث برانگیز است. در حالی که گفته می‌شود استفاده از این غلات، می‌تواند بالا آوردن شیر نوزاد را کاهش دهد، ولی در واقع تحقیقات نشان می‌دهد که این نوع درمان باعث کاهش رفلاکس نمی‌شود و اندکی رفلاکس هنوز وجود دارد.

حتی گفته می‌شود بعد از استفاده از این مواد، سرفه زیاد می‌شود. توجه داشته باشید که غلات برنج تاثیری در بهبود رفلاکس ندارند، زیرا آمیلاز (آنزیمی که کربوهیدارت را تجزیه می‌کند) موجود در آن به طور طبیعی در شیر مادر هم وجود دارد.

چه زمانی استفاده از غذاهای جامد برای کودک مناسب است؟
زمانی که شما از این غذا‌ها استفاده می‌کنید، کودک خود را زیر نظر داشته باشید، زیرا کودک شیر کمتری می‌خورد و بنابراین جذب مواد غذایی کاهش می‌یابد. دلایلی وجود دارد که مصرف زودهنگام غذا‌های جامد و غذا‌های غلات برای کودکان و نوزادان، را منع می‌کند. شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد برنج یا گلوتن موجود در غلات، قبل از سه ماهگی خطر ابتلا به دیابت نوع اول را برای کودک تشدید می‌کند.

علاوه بر این کودکان با بیماری رفلاکس معده، نیاز به دفاع بالاتری در برابر آلرژی، عفونت‌های تنفسی و عفونت گوش دارند، اما استفاده زودهنگام از غذا‌های جامد خطر ابتلا به این بیماری‌ها را نیز افزایش می‌دهد.

ارتباط غذاهای کمکی با شیر مادر
دادن غذا‌های جامد زودهنگام به نوزاد، باعث می‌شود نوزاد زودتر از شیر گرفته شود. کودکانی که رفلاکس معده دارند، در زمان شیر خوردن از مادر، حالت ناآرامی بیشتری دارند که در این صورت تمایل بیشتری به زود از شیر گرفتن نوزاد، وجود دارد.

مسائل ایمنی
اگر کودک مهارت مکیدن ندارد یا مکیدن او ضعیف است، شیرهای کمکی را بدون نظارت و کنترل، با بطری به او ندهید.

 

منبع:  setare.com

جمعه, 19 مرداد 1397 22:14

سردرد در کودکان + علل

نوشته شده توسط

خوب است بدانید کودکان هم مانند بزرگ ترها سردرد می شوند و سردرد یکی از مشکلات متداول آن هاست. البته شیوع آن در کودکی به اندازه دوران بزرگسالی نیست اما کیفیت زندگی کودک را تحت تاثیر قرار می دهد و بر اشتها و خواب وی تاثیر منفی می گذارد.در این مطلب، به بررسی شایع ترین علل سردرد در کودکان پرداخته ایم.

علل سردرد
سردرد به تنهایی یک علامت و نشانه بیماری های متعدد است. کودکان از زمانی که قدرت تکلم پیدا می کنند ممکن است عنوان کنند که دچار سردرد شده اند. در سنین پایین تر نیز از طریق برخی علایم مثل بیقراری، بی خوابی یا بی اشتهایی می توان به سردرد مشکوک شد. بنابراین یک کودک ۲ ساله هم ممکن است سردرد بگیرد و آن را اظهار کند.

دکتر حسن باقری می گوید: بروز سردرد علل بسیار متفاوتی دارد. گاه ممکن است ناشی از سینوس های فک و پیشانی و عفونی شدن آن ها باشد. در سنین پایین این سینوس ها هنوز به خوبی تشکیل نشده است ولی در سنین ۸ -۷ سالگی التهاب سینوس ها سردردهای آزاردهنده را به کودک تحمیل می کند.

همچنین بیماری های عصبی- عضلانی ممکن است به سردرد در کودکان منجر شود. حتی میگرن در سنین پایین هم گزارش می شود و بچه ها هم ممکن است به این عارضه مبتلا شوند. گاهی مشکلاتی که در سیستم عصبی به وجود می آید مانند توده، آبسه، ضایعات و صدماتی که باعث خونریزی می شود به سردرد می انجامد که در بعضی از این موارد کودک دچار تهوع و استفراغ هم می شود.به گفته دکتر باقری بیماری های متابولیک هم گاهی باعث سردرد می شود این دسته از سردردها به دلیل بیماری ها و اختلالاتی که در دیگر سیستم های بدن رخ می دهد، به وجود می آید.

سردردهای حاد و مزمن
به طور کلی سردردها به ۲ دسته حاد و مزمن تقسیم می شود. سردردهای حاد به طور ناگهانی اتفاق می افتد و کودکی که سردرد نداشته است به یکباره دچار سردرد شدید می شود. این دسته از سردردها باید به طور اورژانسی مورد بررسی قرار بگیرد تا علت آن شناخته شود. دسته دیگری از سردردها، مزمن است و کودک مدت هاست از سردرد شکایت می کند. بررسی این دسته از سردردها متفاوت است و با گرفتن شرح حال و در نظر گرفتن یک سری نکات، علت سردرد مشخص می شود. گاهی کودک به علت مشق نوشتن به صورت درازکشیده به سردرد مبتلا می شود. آویزان ماندن سر در این حالت باعث کم خونی و خستگی عضلانی می شود و کودک در ناحیه پیشانی احساس سردرد می کند. در چنین شرایطی کودک صبح ها سردرد ندارد و در طول روز که هنگام انجام تکالیف است، سردرد خفیف دارد. اما اواخر روز سردرد شروع و شب ها تشدید می شود. گاهی اختلالات بینایی در کودک به سردرد منجر می شود. کودکانی که ضعف بینایی یا بیماری آستیگماتیسم دارند، مدت ها قبل از مراجعه به چشم پزشک از سردرد شکایت می کنند. این کودکان به سردردهای مزمن دچار می شوند. در بیشتر موارد صبح ها سردرد ندارند اما در طول روز که عضلات چشم مجبور است کره چشم را برای دید بهتر تغییر شکل دهد، این امر باعث بروز خستگی چشم و سردرد در کودک می شود.

شایع ترین علل سردرد
این متخصص مغز و اعصاب کودکان با اشاره به این که بیشتر کودکان دبستانی که از سردرد شکایت می کنند، به علت انجام تکالیف به حالت درازکشیده به سردرد مبتلا می شوند، گفت: این نوع سردرد بسیار شایع و به سردرد (positional) معروف است. در واقع علت آن خسته شدن عضلات گردن و سر است. بهترین راه این است که بچه ها را عادت دهیم تکالیف خود را روی میز انجام دهند تا دچار این نوع سردرد نشوند. گاهی بچه ها به حالت دراز کشیده تلویزیون نگاه می کنند و ساعت ها در حالتی که فشار زیادی به عضلات گردن می آید، فیلم می بینند. این دسته از بچه ها هم در معرض سردرد هستند. گاهی نشستن پای رایانه و انجام بازی های رایانه ای در ساعات متمادی به سردرد منجر می شود که با تصحیح وضعیت نشستن و محدود کردن انجام بازی برای بچه ها قابل رفع است.

یکی دیگر از سردردهای شایع در میان کودکان به Tension headache معروف است که ناشی از فشارهای عصبی، تنش، اضطراب، ترس و خشم است.

اگر کودک پس از یک تنش یا فشار عصبی اظهار سردرد کرد، نباید آن را دست کم گرفت. بهتر است تلاش کنیم که استرس موجود را رفع و محیط را آرام کنیم. به او زمان برای استراحت بدهیم که بهتر است در یک مکان تاریک باشد و از او بخواهیم آرام بگیرد.

در مواردی اگر درد شدید است بهتر است با خوراندن مسکن به کودک درد را برطرف کنیم. بنابراین بی اعتنایی به سردرد کودک در هیچ موردی قابل توجیه نیست.

سابقه فامیلی
در موارد بسیاری ابتلای کودکان به سردرد به دلیل سابقه فامیلی است. به این ترتیب گرفتن شرح حال بیمار و دانستن سابقه فامیلی خانواده کمک بسیاری به شناسایی علت سردرد می کند. اگر یکی از والدین سابقه سردرد یا میگرن داشته باشد، احتمال ابتلا به میگرن در کودک ۳ تا ۴ درصد است اما اگر پدر و مادر هر دو سابقه میگرن داشته باشند، احتمال بروز میگرن در کودک به ۱۰ درصد افزایش پیدا می کند.

درباره سردردهای مربوط به سیستم فوقانی تنفسی هم باید گفت که ژنتیک نقش مهمی دارد و کدهای ژنتیکی که کودک به ارث برده است در ابتلای وی به این دسته از سردردها نقش دارد. گاهی تخلیه نشدن ترشحات داخل سینوس ها باعث بروز سردردهای مزمن در کودک می شود که درمان های خاص خود را دارد.

 دلایل سر درد در کودکان

بیماری های عصبی- عضلانی ممکن است به سردرد در کودکان منجر شود

 
ضربه به سر
طی مراحل رشد و تکامل کودک ممکن است ضربه ای به سر وی وارد شود. برای بیشتر والدین این سوال پیش می آید که آیا این ضربات ممکن است به سردرد منجر شود. وی در پاسخ به این سوال چنین می گوید: اگر ضربه به قدری شدید باشد که باعث بروز ضایعه در جمجمه شود، ممکن است به سردرد و دیگر علایم منجر شود. اما ضربه های عادی که زیاد اتفاق می افتد معمولا به تنهایی باعث سردرد مزمن نمی شود زیرا ساختار سیستم داخل جمجمه به نحوی است که بسیاری از این ضربه ها را خنثی می کند. مغز و سیستم عصبی در مایعی تحت عنوان مایع مغزی- نخاعی قرار دارد و ضرباتی که به سر وارد می شود توسط مکانیسم های موجود در ساختار سیستم عصبی خنثی می شود.بیشتر سردردها توسط متخصص اطفال قابل تشخیص و درمان است و در دیگر موارد مشاوره و مراجعه به متخصص مغز و اعصاب کودک ضروری است.

در مجموع باید اظهار سردرد از سوی کودک را جدی گرفت و ریشه یابی کرد. بسیاری از سردردها با یک سری اقدامات ساده قابل حل است و کافی است طرز نشستن کودک پای تلویزیون یا هنگام انجام تکالیف اصلاح شود تا سردرد بهبود پیدا کند. گاهی معاینه چشم و تشخیص ضعف بینایی کودک یا آستیگماتیسم وی به رفع سردرد کمک می کند. اگر در مراجعه به پزشک و پس از اصلاح این رفتارها، سردرد ادامه پیدا کرد، بهتر است علت سردرد مورد بررسی پزشک متخصص قرار گیرد.

 

منبع: خراسان 

جمعه, 19 مرداد 1397 21:55

راشیتیسم یا نرمی استخوان چیست؟

نوشته شده توسط

راشیتیسم چیست؟

راشیتیسم یا نرمی استخوان یا نرم‌استی یک بیماری مربوط به رشد استخوان‌ها است که در نوزادان و کودکان دیده می‌شود. استخوانهای کودکان مبتلا به بیماری راشیتیسم به دلایلی نرم باقی می مانند.

بیماری راشیتیسم موجب خمیدگی و رشد ناقص استخوان‌ها و افزایش ریسک شکستن آن‌ها می‌شود. علت اصلی بیماری راشیتیسم کمبود ویتامین دی است، ولی کمبود کلسیم نیز در آن نقش دارد.

 

راشیتیسم بیش‌تر در کودکان دچار سوءتغذیه شایع است؛ ولی در بزرگسالان نیز بیماری راشیتیسم دیده می‌شود.

 

علائم بیماری راشیتیسم یا نرمی استخوان چیست؟

كمبود ویتامین D ماه‌ ها قبل از بروز علائم بالینی راشیتیسم یا نرمی استخوان وجود دارد. علائم بالینی راشیتیسم عبارتند از:

 

• تغییر فرم اسكلت بدن: این تغییر شكل (دفوریتی) شامل پاهای پرانتزی، انحنای غیرطبیعی در مهره ‌ها، تغییر شكل لگن و برآمدگی قفسه است.

 

• استخوان‌ های شكننده: كودكان مبتلا به راشیتیسم بیشتر از سایر كودكان مستعد به شكستگی استخوان می ‌باشند.

 

• نقص در رشد: تاخیر در رشد با انحنای رشد طولی قد و اندام‌ ها از نتایج راشیتیسم یا نرمی استخوان است.

 

• مشكلات بهداشتی دندان: این مشكلات شامل نقص در ساختمان دندان‌ ها، افزایش پوسیدگی دندان و تاخیر در فرم‌گیری دندان‌ ها می ‌باشد.

 

• درد استخوان‌ ها: شامل دردهای مبهم استخوانی به همراه دردهای موضعی بر روی استخوان ‌های ستون مهره، لگن و پاها می ‌باشد.

 

• ضعف عضلات: كاهش قدرت عضلانی كه خود باعث اختلال در راه رفتن می ‌گردد.

 

علل بیماری راشیتیسم یا نرمی استخوان چیست؟

▪ بیماری استئومالاسی همیشه به علت کمبود کلسیم و ویتامین «د» در بالغین اتفاق میافتد. کمبود کلسیم و ویتامین «د» در رژیم غذایی گیاهخواران و غذاهای کم چربی بخصوص در افراد مسن دیده می شود.

 

▪ عدم مصرف شیر و فرآورده های آن ممکن است باعث بروز راشیتیسم شوند.

 

▪ مقاومت نسبت به عمل ویتامین «د» ممکن است باعث ایجاد راشیتیسم یا نرمی استخوان شوند.

 

▪ فقدان جذب روده ای و گوارشی کلسیم باعث ایجاد بیماری استئومالاسی خواهد شد.

 

▪ بیماریهای کلیوی بخصوص نارسایی کلیوی می تواند منجر به استئومالاسی شود.

 

▪ مصرف بعضی داروها از جمله داروهای ضد صرع ممکن است باعث ایجاد راشیتیسم یا نرمی استخوان شوند.

 

▪ بیماریهای لوزالمعده می تواند باعث بیماری راشیتیسم شود.

 

▪ بعضی اعمال جراحی ممکن است باعث اختلال در جذب کلسیم و نهایتا منجر به راشیتیسم شوند.

 

افراد در معرض خطر راشیتیسم

کودکان بین ۶ تا ۲۴ ماهگی که اسکلتشان به سرعت در حال رشد است در معرض ابتلا به راشیتیسم هستند.

 

- کودکانی که در کشورهای سرد زندگی می کنند نیز خطر ابتلا به راشیتیسم در آنها زیاد است.

 

- نوزادان زودرس بیشتر در معرض بیماری راشیتیسم قرار میگیرند.

 

- افرادی که داروهای ضد صرع مصرف می کنند، این داروها باعث کاهش توانایی بدن در استفاده از ویتامین D می شود. برای این دسته از نوزادان، متخصصان اطفال قطره های ویتامین D تجویز می کنند زیرا میزان ویتامین D موجود در شیر مادر کافی نیست.

 

تشخیص راشیتیسم:

تشخیص راشیتیسم از راه‌های زیر ممکن است:

* آزمایش خون

* عکس‌برداری از استخوان‌ها

* گازهای محلول در خون (که می‌توانند کاهش پاهاش خون را نشان دهند).

* بافت‌برداری از استخوان‌ها

 

درمان راشیتیسم چگونه است؟

هدف از درمان راشیتیسم یا نرمی استخوان اصلاح اختلال زمینه‌ ای و جلوگیری از عوارض بیماری راشیتیسم است.

جایگزینی مناسب ویتامین D فعال، فسفر و كلسیم معمولا در عرض چند هفته باعث بهبودی می ‌گردد در صورتی كه تشخیص به موقع صورت گیرد.ویتامینD استفاده از مواد غذایی حاوی مقادیر مناسب فسفر و كلسیم مانند آب پرتقال، ماهی، فرآورده ‌های شیری و مكمل ‌های غذایی بسیار مناسب است. استفاده منظم از نور آفتاب بسیار موثر است كه بهترین آن نور متوسط آفتاب است. به خاطر داشته باشیم كه تماس مستقیم با نور شدید آفتاب در شیرخواران زیر 6 ماه به هیچ عنوان توصیه نمی ‌گردد.

 

در این رده سنی استفاده منظم از قطره‌ های ویتامین A+D توصیه می ‌گردد. میزان كلسیم، فسفر و ویتامین D دریافتی براساس سن و وزن تعیین می‌ گردد. به دلیل عوارض ناشی از مصرف نابجای این مواد توصیه می ‌گردد كه حتما با پزشک متخصص قبل از استفاده آن ‌ها هماهنگی صورت گیرد.

 

در مواردی كه راشیتیسم یا نرمی استخوان منجر به ناهنجاری ‌های استخوانی و اختلال در انحنای مهره ‌ها و یا فرم اندام ‌ها گردد استفاده از آتل ‌های مخصوص و در صورت عدم پاسخ، درمان جراحی ضروری است.

 

عوارض ناشی از نرمی استخوان چیست؟

راشیتیسم یا نرمی استخوان با تشخیص به موقع قابل درمان است ولی در صورت عدم تشخیص و یا تاخیر در تشخیص با یكسری عوارض شدید و جدی همراه خواهد بود كه عبارتند از:

 

♦ تاخیر در تكامل و مهارت ‌های حركتی كودک

♦ تاخیر در رشد و نمو

♦ افزایش استعداد به عفونت‌ های جدی

♦ بدشكلی و ناهنجاری ‌های استخوانی

♦ كوتاهی قد ناشی از تاخیر و اختلال در رشد

♦ تشنج

♦ خرابی دندان ‌ها

 

پیشگیری از بروز راشیتیسم:

با انجام اقدامات زیر می توان مانع از بروز بسیاری از موارد بیماری راشیتیسم شد در بچه هایی که فقط شیر مادر مصرف می کنند باید روزانه ویتامین دی بصورت قطره مکمل استفاده کنند.

 

اگر مادر شیرده هم ویتامین دی بیشتری مصرف کند میزان آن در شیر وی بیشتر می شود. بچه ها نیاز دارند تا روزی دو لیوان شیر مصرف کنند. این مقدار در نوجوانان باید به روزی 5-3 لیوان افزایش پیدا کند. در بچه هایی که به شیر حساسیت دارند باید کلسیم را بصورت مکمل های غذایی به بچه داد.

 

گردآوری: بخش کودکان بیتوته

 

جمعه, 19 مرداد 1397 21:46

بیماری هیرشپرونگ چیست و چه علائمی دارد؟

نوشته شده توسط

بیماری هیرشپرونگ (Hirschsprung Disease) بر روده بزرگ نوزادان و کودکان اثر میگذارد. بیماری هیرشپرونگ که مانع حرکات روده بزرگ می شود، به علت عدم وجود سلول های عصبی در روده، نمی گذارد که مدفوع در بخش تحتانی قولون حرکت کند  یک نقص مادرزادی است.

 

علائم بیماری هیرشپرونگ

بیماری هیرشپرونگ در سنین مختلف علائم متفاوت دارد.

 

♦ مهمترین علامت در بدو تولد عدم دفع مدفوع در 24 تا 48 ساعت ابتدای حیات است. بی اشتهایی، استفراغ همراه با لکه های صفراوی و اتساع شکم جزء علائم اولیه بیماری هیرشپرونگ می باشد. گاهی هم علائم انسداد روده دیده می شود.

 

♦ در بچه های بزرگتر مبتلا به بیماری هیرشپرونگ رشد کودک به کندی صورت گرفته و یبوست و اتساع شکم جزء علائم اصلی است. ممکن است دوره هایی از اسهال و استفراغ نیز وجود داشته باشد که اسهال به شکل انفجاری و آبکی می باشد.

 

♦ در سنین بالاتر علائم به شکل مزمن درمی آیند که عبارتند از یبوست، مدفوع نواری و شدیدا متعفن، اتساع شکم، کم خونی و حرکات روده فوقانی از جدار نازک شکم قابل رویت میگردد.

 

علت بیماری هیرشپرونگ

علت بروز بیماری هیرشپرونگ هنوز دقیق مشخص نیست. این بیماری گاهی حالت موروثی دارد و در برخی موارد ممکن است مربوط به یک جهش ژنتیکی باشد.

 

بیماری هیرشپرونگ زمانی بروز می کند که سلول های عصبی در روده بزرگ به طور کامل شکل نمی گیرند. سلول های عصبی در روده کنترل کننده انقباضات عضلات هستند که باعث حرکت غذا در روده می شوند. بدون این انقباضات مدفوع در داخل روده بزرگ باقی می ماند.

 

تشخیص بیماری هیرشپرونگ

برای تشخیص بیماری هیرشپرونگ، پزشکان اغلب آزمایشی به نام "باریوم انما" (barium enema) انجام می دهند. باریوم رنگی است که با کمک تنقیه به روده بزرگ فرستاده می شود. باریوم در عکس های اشعه ایکس خودش را بهتر نشان می دهد و پزشکان می توانند تصویر واضح تری از روده بزرگ داشته باشند. در کودکانی که به بیماری هیرشپرونگ مبتلا هستند، روده معمولاً در قسمتی که سلول عصبی وجود ندارد، باریک تر دیده می شود.


در بعضی موارد، پزشک ممکن است بیوپسی ساکشن مقعدی انجام دهد. این آزمایش که معمولاً در مطب نیز قابل اجرا است، عبارتست از استفاده از دستگاه ساکشن برای برداشتن سلول هایی از دیواره مخاطی روده بزرگ. این آزمایش مشخص می کند که آیا روده بزرگ سلول عصبی دارد یا خیر و در نتیجه به تشخیص بیماری هیرشپرونگ کمک می کند.

برای تشخیص بیماری هیرشپرونگ در کودکان بزرگتر، پزشکان از آزمایش های دیگری مانند مانومتری یا بیوپسی با جراحی کمک می گیرند. مانومتری آزمایشی است که در آن بالونی داخل راست روده باد می کنند تا ببینند که آیا عضله مقعد شل می شود یا خیر. اگر عضله شل نشد، کودک بیماری هیرشپرونگ دارد. در بیوپسی از طریق جراحی، پزشک نمونه ای از بافت روده بزرگ را برمی دارد تا آن را زیر میکروسکوپ مشاهده کند. 

 

درمان بیماری هیرشپرونگ

جراحی مؤثرترین درمان برای بیماری هیرشپرونگ است. این درمان به صورت یک یا دومرحله ای انجام می شود که بستگی به شدت بیماری دارد. کودکانی که در زمان جراحی بسیار بیمار هستند (به علت ورم روده یا سوءتغذیه) ممکن است جراحی دو مرحله ای داشته باشند.

 

رایج ترین جراحی برای درمان این بیماری شامل برداشتن بخشی از روده بزرگ بدون اعصاب و وصل کردن بخش باقیمانده روده بزرگ به راست روده می شود. این جراحی اغلب به صورت جراحی لاپاروسکوپیک است. در بیشتر موارد، پزشک ترجیح می دهد که جراحی را به صورت دومرحله ای انجام دهد.

 

در مرحله نخست، پزشک بخش ناسالم روده را جدا می کند و روشی به نام استومی (ostomy) را پیاده می کند. یعنی حفره کوچکی (استوما) در شکم کودک ایجاد می کند و بخش سالم فوقانی قولون را به حفره وصل می کند.

 

دو نوع استومی وجود دارد:

1. آیلیوستومی: برداشتن کل روده بزرگ و وصل کردن روده کوچک به استوما.

 

2. کولوستومی: فقط برداشتن بخشی از روده بزرگ.

 

مدفوع کودک از طریق استوما وارد کیسه ای می شود که به آن وصل شده است و باید چند بار در روز تخلیه شود. این کار باعث می شود که بخش تحتانی روده بزرگ قبل از جراحی دوم بهبود یابد. در جراحی دوم، پزشک حفره را می بندد و بخش نرمال روده بزرگ را به راست روده وصل می کند.

 

پس از جراحی، کودک اغلب دچار یبوست می شود و باید رژیم غذایی سرشار از غذاهای پرفیبر به او داده شود تا این مشکل او حل شود. نوشیدن آب فراوان هم به جلوگیری از کم آبی بدن کمک می کند. روده بزرگ آب غذا را جذب می کند، بنابراین کودکی که بخشی از روده او برداشته می شود، بعد از جراحی مشکل کم آبی دارد. داروهای مسهل هم به رفع یبوست کودک کمک می کنند.

 

کودکانی که همچنان پس از جراحی نشانه های بیماری هیرشپرونگ را دارند یا نشانه های جدیدی (مانند اسهال انفجاری یا آبکی، تب، ورم شکم یا خونریزی از راست روده) بروز می دهند باید فوراً نزد پزشک برده شوند. اینها ممکن است نشانه های آماس روده (enterocolitis) باشند.

 

عوارض بیماری هیرشپرونگ

 

· یکی ا ز مهمترین عوارض بیماری هیرشپرونگ، آنتروکولیت (التهاب روده) است. که حتی بعد از عمل هم ممکن است رخ دهد. از مهمترین علائم این عارضه استفراغ٬ اسهال بدبو٬ نفخ شکم و تب می باشد. در صورت بروز چنین عارضه ای باید بیمار فورا به بیمارستان محل عمل منتقل شود و تحت درمانهای دارویی و در صورت لزوم جراحی قرار گیرد.

 

· تنگی محل پیوند در بالای مقعد: این عارضه بعد از برداشتن روده معیوب و پیوند زدن روده سالم به مقعد اتفاق می افتد که علائمی مثل سختی اجابت مزاج با احساس درد موقع دفع بوجود می آید. پزشک این عارضه را از طریق دیلاتاسیون ( گشاد نمودن محل تنگی ) در مان می نماید.

 

· از عوارض نادر بیماری هیرشپرونگ بی اختیاری دفع مدفوع است که این عارضه با تدابیری قابل پیشگیری و درمان است.

 

· یکی از عوارض درازمدت بیماری هیرشپرونگ در پسر بچه ها ضعف قدرت جنسی در سنین بلوغ است. لازم به ذکر است که اخیرا روشهای جدیدی برای درمان هیرشپرونگ بدون باز کردن شکم انجام می شود که در این روش٬ روده بدون عصب و روده متسع از طریق مقعد خارج گشته و روده سالم به مقعد پیوند زده می شود.

 

 گردآوری: بخش کودکان و والدین بیتوته

منابع:

 bartarinha.ir

fa.wikipedia.org

اپی گلوتیت چیست؟

اپی‌گلوتیت‌ ( epiglottitis) عبارت‌ است‌ از یک‌ عفونت ناگهانی‌ و تهدیدکننده‌ زندگی‌ درکودکان‌ که‌ در اپی‌گلوت‌ روی‌ می‌دهد. اپی‌گلوت‌ یک‌ صفحه‌ بافتی‌ کوچک‌ در عقب‌ گلو است‌ که‌ از ورودی‌ نای‌ مراقبت‌ به‌ عمل‌ می‌آورد. اپی‌گلوتیت‌ مسری‌ است‌ و اغلب‌ با خروسک‌ (کروپ‌) که‌ خطر کمتری‌ دارد اشتباه‌ می‌شود.

تورم‌ اپی‌گلوت‌ ممکن‌ است‌ در عرض‌ 12 ساعت‌ از شروع‌ بیماری‌ باعث‌ بسته‌ شدن‌ کامل‌ راه‌ هوایی‌ شود، بنابراین‌ بیمار باید فوراً تحت‌ درمان‌ قرار گیرد.

 

عفونت اپی گلوت در چه کسانی بیشتر دیده می شود؟

اپی گلوتیت در هر سنی ممکن است اتفاق بیفتد، اما اغلب در کودکان 2 تا 7 سال بروز میکند. با این وجود، از زمانی که واکسن Hib در انگلستان و دیگر کشورها در دهه 1990 معرفی شد، تعداد کودکان مبتلا به اپی گلوتیت به صورت چشمگیری کاهش یافت. لذا در حال حاضر این بیماری نادر است.

 

اگر سیستم ایمنی بدن شما به درستی کار نکند، بیشتر در معرض خطر ابتلا به بیماری اپی گلوتیت هستید، مثلا اگر شیمی درمانی می کنید و یا بیماری ایدز دارید. هیچ واکسنی صددرصد موثر نیست. بنابراین در مواردی نادر، افرادی که در برابر Hib واکسینه شده اند نیز ممکن است به اپی گلوتیت مبتلا شوند.

 

علایم‌ شایع‌ اپی گلوتیت

· صدا یا گریه‌ خفه‌ و گرفته‌ (در خروسک صدا یا گریه‌ خشن‌تر است‌).

· سرفه‌ در حد کم‌ (در خروسک‌ سرفه‌ زیاد و شبیه‌ پارس‌ سگ‌ است‌).

·  گلو درد

·  تب

 · خشونت‌ صدا

 · آبریزش‌ از دهان‌ به‌ علت‌ مشکل‌ در بلع‌ بزاق‌

 · مشکل‌ تنفسی‌ فزاینده‌

 ·دم‌ پر سروصدا، جیغ‌ مانند و با فرکانس‌ بالا

 ·  بنفش‌ شدن‌ پوست‌ و بستر ناخن‌ها

 · کودک‌ سر خود را ممکن‌ است‌ در وضعیت‌ نامعمولی‌ قرار دهد. کودک‌ گردن‌ خود را به‌ عقب‌ و بدن‌ خود را به‌ جلو خم‌ می‌کند، زبانش‌ را بیرون‌ می‌آورد و پره‌های‌ بینی‌ را تا حد امکان‌ گشاد می‌کند. با این‌ کار کودک‌ تلاش‌ دارد تا هوای‌ بیشتری‌ را استنشاق‌ کند.

 

علل اپی گلوتیت

شایعترین عامل بیماری اپی گلوتیت، باکتری هموفیلوس آنفلوآنزا نوع b می‌باشد، هرچند استرپتوکوکها نیز می‌توانند موجب اپی گلوتیت شوند. تورم اپي گلوت باعث بسته شدن ورودي ناي مي شود.

 

عوامل تشدید کننده بیماری اپی گلوتیت

- وجود یک‌ بیماری‌ که‌ مقاومت‌ بدن‌ را کاهش‌ داده‌ باشد.

- محیط‌ زندگی‌ شلوغ‌ یا غیربهداشتی‌

 

عوارض  اپی گلوتیت

اگر بیماری اپی گلوتیت سریعا درمان نشود، ممکن است مسیر هوا را کلا ببندد. این بدان معناست که هوا دیگر به ریه نمی رسد و فرد ممکن است بمیرد. به ندرت ممکن است عفونت از اپی گلوت به دیگر قسمت های بدن از جمله گوش، مغز و قلب و ریه ها منتشر شود.

 

در صورت عدم درمان به موقع عفونت اپی گلوت ممکن است بیماری‌هایی از قبیل عفونت‌ بافت‌ عمقی‌ زیر پوست (سلولیت‌)، ‌ذات‌الریه‌، مننژیت‌، عفونت‌ مفصل‌، عفونت‌ و یا التهاب‌ پرده‌ دور قلب امکان بسته شدن مسیر هوایی‌ و مرگ فرد رخ دهد.

 

تشخیص اپی گلوتیت

♦ اگر فردی مشکوک به اپی گلوتیت بود، باید سریعا در بیمارستان بستری شود.

 

♦ وقتی در بیمارستان هستید، برای کمک به تشخیص قطعی اپی گلوتیت ممکن است پزشک از روشی به نام "نازوفارنگوسکوپ" استفاده کند. در این روش، یک لوله نازک و انعطاف پذیر از داخل بینی به طرف گلو فرستاده می شود. پزشک می تواند از داخل لوله به داخل گلو نگاه کرده و ورم و قرمزی اپی گلوت را تشخیص دهد.

 

♦ گاهی پزشک می تواند از گلو با اشعه ایکس عکس بگیرد تا متوجه تورم اپی گلوت شود.

 

♦ همچنین ممکن است نمونه ای از مخاط گلو را برداشته و برای بررسی عفونت به آزمایشگاه بفرستد.

 

♦ ممکن است نمونه ای از خون هم از بیمار گرفته شود تا مجددا علائم عفونت بررسی شود.

 

رژيم غذايی در دوران بیماری اپی گلوتیت

 

تا زمانی كه كودك دوباره قادر به بلع باشد بايد تنها از مايعات (معمولاً سرم ) استفاده شود. پس از ترخيص از بيمارستان، كودك را تشويق كنيد كه مايعات بيشتر بنوشد. رژيم غذايی كودك در اين هنگام به حالت عادی برمی گردد.

 

پیشگیری از بیماری اپی گلوتیت

برای همه کودکان در سنین ۲، ۳، ۴ سال و ۱۲ ماه واکسن Hib توصیه می شود. این کار به کاهش فوق العاده موارد اپی گلوتیت در کودکان شده است. با این وجود، این واکسن نیز همانند همه واکسن های دیگر همیشه ۱۰۰ درصد موثر نیست. باکتری های دیگر نیز ممکن است اپی گلوت ایجاد کنند.

 

به افرادی که در تماس با فرد مبتلا به اپی گلوت هستند (برای مثال، افرادی که با او در یک خانه هستند) نیز آنتی بیوتیک داده می‌شود تا شانس انتقال عفونت کاهش یابد. اگر کودکتان‌ قبلاً مبتلا به‌ اپی‌گلوتیت‌ شده‌‌است‌، هرگونه‌ عفونت‌ تنفسی‌ را جدی‌ بگیرید و برای‌ درمان‌ تحت‌ نظارت‌ مراجعه‌ کنید.

 

گردآوری: بخش کودکان بیتوته