یکشنبه, ۲۸ دی ۱۳۹۹
گوش،حلق و بینی

گوش،حلق و بینی (94)

چهارشنبه, 04 ارديبهشت 1398 20:30

علل گرفتگی بینی چیست؟

نوشته شده توسط

علل گرفتگی بینی چیست؟

برخی افراد که دچار گرفتگی بینی می شوند، ممکن است حتی تا هشت ماه نیز مدام دچار احتقان بینی شوند. گاهی مسئله با آلرژی بهاری کلید می خورد که به مرور به عفونت سینوس ها تبدیل می شود و پزشک برای مقابله با این مشکل، آنتی بیوتیک تجویز می کند. اما با وجود اینکه به نظر می رسد درد و التهاب بینی با کمک داروها برطرف می شود، اما عطسه، آبریزش بینی و احتقان جزئی مانند افراد آلرژیک همچنان ادامه دارد.
متاسفانه تعداد افرادی که بدون ابتلای به سرماخوردگی یا آلرژی به مواد حساسیت زا مانند گرده گل و گیاه دچار احتقان بینی هستند زیاد است. در واقع منظورمان این است که گرفتگی و احتقان بینی همیشه ناشی از آلرژی یا سرماخوردگی نیست. دلایل دیگری نیز برای مزمن شدن گرفتگی بینی وجود دارد که در این مطلب به آنها اشاره می کنیم.
گرفتگی بینی در نتیجه استفاده بی رویه از اسپری های بینی
احتمالا شما نیز آخرین باری که دچار گرفتگی بینی گشتید، از اسپری های بینی استفاده کردید تا مشکل گرفتگی تان برطرف شود. احتمال دارد پزشک برای فردی که دچار این مشکل است، اسپری بینی تجویز کند و دستورالعمل خاصی ارائه دهد. اما اگر بدون تجویز پزشک، سراغ این اسپری ها بروید و به طور طولانی مدت و خودسرانه از آنها استفاده کنید، ممکن است دچار مشکل وابستگی به این اسپری ها و احتقان طولانی مدت بینی شوید.
علاوه بر مواد حساسیت زای رایج مانند گرده گیاهان، محرک های محیطی مانند هوای سرد، عطر، هوای خشک و حتی دود سیگار باعث گرفتگی بینی می شوند
معمولا اسپری های ضداحتقان که بدون تجویز پزشک از داروخانه ها خریداری می شوند، باید به مدت سه روز (و نه بیشتر) استفاده شوند. در غیر این صورت باعث بروز نوعی وابستگی به این داروها شده و دچار احتقان یا گرفتگی بینی مزمن می شوید. در این صورت حتی ممکن است که پزشک مجبور شود برای رفع این نوع وابستگی و اعتیاد به اسپری بینی، از داروهای استروئیدی (کورتونی) استفاده کند.
گرفتگی بینی در نتیجه کم کاری تیروئید
هیپوتیروئیدیسم یا کم کاری تیروئید در افرادی بروز می کند که غده تیروئیدشان به میزان کافی هورمون های تیروئیدی را تولید نمی کند. این افراد از گرفتگی بینی، احتقان، ترشحات بینی، رینیت مزمن و عفونت مکرر سینوس ها رنج می برند.
نتایج پژوهشی که در دانشگاه ماریلند انجام شده است نشان می دهد گرفتگی یا احتقان بینی معمولا همراه علائم دیگری مانند پوست خشک، لرز، کمبود انرژی، یبوست، نازک شدن موها و دردهای میگرنی همراه است. خوشبختانه زمانی که کم کاری تیروئید تشخیص داده می شود و با داروهای هورمونی تحت درمان قرار می گیرد، گرفتگی بینی نیز برطرف می شود.
گرفتگی بینی در نتیجه بارداری
بارداری لیستی از علائم ریز و درشت دارد، از حالت تهوع و ویار گرفته تا ورم قوزک پا و غیره. علاوه بر این علائم رایج، آبریزش بینی نیز دور از ذهن نیست. به عقیده محققان بارداری در برخی خانم ها باعث ایجاد تورم در غشای بینی شده و احتقان، عطسه و حتی خونریزی بینی ایجاد می کند. این علائم ممکن است در خانم هایی بروز کند که اتفاقا از سلامتی خوبی نیز برخوردار هستند، یعنی اینکه مخصوص افراد با شرایط سلامتی ضعیف تر نیست.
این مشکل رینیت بارداری نام دارد و در نتیجه افزایش تولید هورمون های پروژسترون و استروژن بروز می کند. در واقع افزایش این هورمون ها باعث متورم شدن غشای بینی، گرفتگی بینی، عطسه و آبریزیش بینی می شود. اگر باردار هستید و دچار این مشکلات شده اید، بهتر است یک دستگاه بخور در اتاق خواب تان تعبیه کنید تا مشکل گرفتگی بینی تان اندکی برطرف شود.
پولیپ بینی
گرفتگی بینی در نتیجه پولیپ بینی
کلمه پولیپ باعث نگرانی و دلهره می شود، اما پولیپ ها بافت های اضافه ای به شکل قطرات آب، غیر دردناک و غیرسرطانی هستند و در طول جداره سینوس ها و در دهانه حفره بینی رشد می کنند و باعث ایجاد انسداد در مجاری تنفسی می شوند.
نتایج پژوهشی که در انستیتوی ملی سلامت فرانسه انجام شده است نشان می دهد بروز پولیپ بینی مسئله آزاردهنده ای است که باعث کاهش حس بویایی و چشایی شده و احتقان مزمن ایجاد می کند. این پولیپ ها معمولا در بیمارانی که از آسم، آلرژی ها و سینوزیت رنج می برند بیشتر است.
گرفتگی بینی در نتیجه سینوزیت باکتریایی
اگر شما از مشکل گرفتگی بینی، درد سینوس ها، تب و خلط بینی (به صورت رنگی) رنج می برید احتمال دارد دچار مشکل سینوزیت باکتریایی شده باشد. بر خلاف سرماخوردگی های رایج که منشا ویروسی دارند، به سختی می توان با سینوزیت باکتری ها مقابله کرد. در واقع نمی توان صرفا با اتکا به استراحت و مصرف سوپ مرغ مشکل را درمان کرد.
اگر بینی تان می گیرد و این احتقان چندین هفته ادامه پیدا می کند یا به طور مرتب سرما می خورید، حتما به پزشک مراجعه کنید. عفونت سینوس ها با آنتی بیوتیک ها قابل درمان است.
گرفتگی بینی در نتیجه محرک های محیطی
علاوه بر آلرژن های رایج (مواد حساسیت زا) مانند موی حیوانات خانگی و گرده گل و گیاه، محرک های دیگری نیز در محیط پیرامون ما وجود دارند که باعث گرفتگی بینی مزمن و طولانی مدت می شوند.
به گفته محققان دانشگاه لویزویل آمریکا، محرک های محیطی به سرعت باعث بروز التهاب بینی و رینیت غیرآلرژیک می شوند، به عنوان مثال رینیت وازوموتور غیرآلرژیک در نتیجه محرک هایی مانند هوای سرد، عطر، هوای خشک و حتی دود سیگار بروز می کند. بهترین کار این است که اگر متوجه چنین حساسیت هایی شدید، تا حد امکان خود را از محرک های محیطی دور نگه دارید.

منبع:cafeteb.ir

چهارشنبه, 04 ارديبهشت 1398 20:28

موم گوش

نوشته شده توسط

موم گوش

واکس یا جرم یا موم گوش یک نوع ماده ی زائد در گوش است، اما شما می توانید با توجه به این ماده آنچه در درون شما می گذرد را بشناسید. جرم گوش یا سرومن از ورود بیش از حد باکتری ها و گردوخاک به داخل گوش جلوگیری می کند.

رنگ و قوام ادرار، مدفوع، بزاق و محتویات بینی می توانند شما را از سلامت بدن آگاه کنند. این موضوع راجع به جرم (موم) گوش نیز صدق می کند.
موم آبکی و دارای رنگ مایل به سبز
اگر زیاد عرق می کنید ، ترشحات آبکی گوش احتمالا ناشی از نشت عرق به داخل گوش و مخلوط شدن با ترشحات آن است. اما اگر عرق نکرده اید و موم آبکی و مایل به رنگ سبز یا زرد تیره در گوش خود دارید، می توان آن را نشانه ای از عفونت گوش دانست.
موم چسبناک یا خشک
ترشحات گوش یکی از این دو حالت را دارد و نوع آن می تواند سرنخی برای فهمیدن اصل و نسب ژنتیکی ما باشد.
در افراد مسن، موم گوش معمولا حالتی ناپایدار و فلس مانند به خود می گیرد. در کل غدد گوش با افزایش سن تمایل به خشک شدن دارند
تحقیقات نشان می دهد که افراد نژاد آسیایی، جرم گوش خشک دارند. در حالی که افراد نژاد آفریقایی یا اروپایی موم گوش چسبنده یا مرطوب دارند.
این یک اقتباس ژنتیکی است و مربوط به آب و هوایی است که اجداد ما در آن  تکامل یافته اند.
موم دارای بوی تند و قوی
بوی بد گوش می تواند مربوط به عفونت و یا آسیب گوش میانی باشد که پزشکان آن را التهاب مزمن گوش میانی (اوتیت مدیا) می دانند. اگر مشکل واقعا از گوش میانی باشد ممکن است فرد مشکلات تعادلی نیز پیدا کند و یا احساس زنگ زدن گوش و یا مسدود شدن آن را نیز داشته باشد.
احساس نشت موم به بیرون
عفونت و یا اشک داخل پرده ی گوش می تواند به رشد غیر طبیعی پوست که "کلستئاتوم" نامیده می شود، ختم گردد.
در این حالت، پوست اضافی در گوش میانی رشد می کند و یک نوع ساختار کیست مانند ایجاد می کند که منجر به بیرون ریختن پوسته های قدیمی به سمت بیرون گوش می شود که ممکن است پوسته ها به همراه موم از گوش خارج شوند و شما آن ها را نبینید. فشار و درد گوش نیز نشانه ی کلستئاتوم است.
به نظر می رسد گوش هیچ مومی ندارد
اگر به نظر جرمی در گوش تان وجود ندارد، به احتمال خیلی کم شما به یک مشکل نادر و تا حدودی ناشناخته به نام "کراتیت اُبتورنس" مبتلا شده اید.در این بیماری موم به جای خروج از گوش، در داخل گوش می ماند و فرد زمانی متوجه آن می شود که به صورت یک توده ی سفت در می آید و علائمی مانند درد و پر بودن گوش را تجربه می کند.
موم پولک مانند
این مشکل موقتی است و نمی توان فرد مبتلا به آن را بیمار دانست. در افراد مسن، موم گوش معمولا حالتی ناپایدار و فلس مانند به خود می گیرد. در کل غدد گوش با افزایش سن تمایل به خشک شدن دارند.

منبع:cafeteb.ir

چهارشنبه, 04 ارديبهشت 1398 20:25

موهای بینی را جدا نکنید

نوشته شده توسط

موهای بینی را جدا نکنید

کندن موهای بینی کار خطرناکی است، زیرا از آنجایی که بینی محیط استریلی نیست، این کار می تواند منجر به بروز عفونت های ناخوشایندی شود.
موهای بینی وظیفه اصلی موهای بینی پالایش مواد اضافی هوایی است که تنفس می کنیم.
 
موهای بینی همانند فیلتر هوای اتاق عمل می کنند. آنها ذرات گردوغبار، ویروس ها، باکتری ها و مواد سمی را به دام می اندازند تا ما در بازدم یا عطسه آنها را بیرون بدهیم.
 
تراکم بیشتر موهای بینی می تواند یک مزیت باشد. بر اساس یافته های پزشکی احتمال ابتلا به آسم در افرادی با موهای بینی کم پشت، سه برابر بیشتر از کسانی است که موهای بینی پرپشتی دارند.
 
موی بینی نخستین خط دفاعی بینی دربرابر عوامل نامطلوب خارجی است. پشت آنها مژک ها قرار دارند، رشته های مویین بسیار کوچکی که مدام به عقب و جلو حرکت می کنند.
 
این مژک ها گردوخاک و مولکول های مضر احتمالی را به سمت گلو جارو می کنند.
 
در آنجا این مواد به شکل قطره کوچکی از مخاط جمع می شوند که ما آن را سرفه می کنیم یا قورت می دهیم.
 
در صورت قورت دادن، اسید معده بخش اعظم این مواد مضر را نابود خواهد کرد.
داخل بینی، مملو از باکتری و ویروس های مختلفی است. ممکن است کندن موی بینی باعث ورود این میکروب ها به مخاط بینی، جریان خون یا ایجاد عفونت های موضعی شود
بهتر است بدانید کندن ناگهانی موهای بینی کار خطرناکی است. از آنجایی که بینی محیط استریلی نیست، این کار می تواند منجر به بروز عفونت های ناخوشایندی شود.
 
داخل بینی، مملو از باکتری و ویروس های مختلفی است. ممکن است کندن موی بینی باعث ورود این میکروب ها به مخاط بینی، جریان خون یا ایجاد عفونت های موضعی شود.
 
موها ی بینی برای بیرون کشیدن مواد آلوده از هوای تنفس شده، به کار می‌روند. موهای بینی ویروس‌ها، باکتری‌ها، گرد و غبار و سموم را به دام می‌اندازند و سپس با عطسه یا سرفه آنها را دفع می کنند.

منبع:cafeteb.ir

چهارشنبه, 31 مرداد 1397 12:51

خارش گلو: درباره دلایل خارش گلو بیشتر بدانید

نوشته شده توسط

خارش گلو و بیماری های مربوط به گلو از خفیف تا حاد دسته بندی می شوند و بهتر است با هر یک از علائم بیماری مربوط به گلو اشا شد و در صورت مواجه با هر یک، راه حل مناسب را پیاده کرد.تقریبا هر کس تجربه ای از  خارش گلو را داشته است    .  خارش گلو معمولا  یک علامت رایج از تب یونجه و سایر آلرژیها  موجود در محیط می باشد  و ممکن است نشانه اولیه عفونت ویروسی یا باکتریایی باشد.

گلو درد خفیف ممکن است ناشی از عوامل مختلفی باشد. علل احتمالی یک گلو به همراه  خارش عبارتند از:

خارش گلو: رینیت آلرژیک

  • رینیت آلرژیک همچنین به عنوان تب یونجه شناخته شده است، رینیت آلرژیک ممکن است یکی از شایع ترین علل  خارش گلو باشد. تا آنجا که ۴۰ تا ۶۰ میلیون آمریکایی  را تحت تأثیر قرار  داده است.
  • رینیت آلرژیک زمانی اتفاق می افتد که بدن  با ماده الرژی زا وارد واکنش می شود و  به دنبال ان یک ماده شیمیایی به نام هیستامین به وجود می آید که باعث بروز چنین واکنشی می شود.
  • عوامل ایجاد کننده شامل این الرژی گرده، گرد و غبار و تحریک کننده  هایی مانند دود سیگار یا گازهای خروجی و دیگر الاینده ها  می باشند.
  •  عوامل ایجاد کننده شامل گرده، انباشته شدن، گرد و غبار و تحریک کننده مانند دود سیگار یا گازهای خروجی است.

حساسیت غذایی

  • واکنش های آلرژیک به غذا هنگامی رخ می دهد که بدن به  مواد غذایی خاصی که ما می خوریم واکنش نشان می دهد، به نحوی که آنها به بدن آسیب می رسانند. واکنش ها عموما در عرض چند دقیقه یا چند ساعت پس از مصرف غذای  مورد نظر، ایجاد می شود.
  • آلرژی ممکن است خفیف باشد و علائمی مثل خارش گلو، گلو درد  یا خارش دهان به همراه داشته باشد. با این حال، آنها می توانند تهدید کننده زندگی هم  باشند.
  • غذاهای آلرژی زا  معمول عبارتند از بادام زمینی ، تخم مرغ، شیر و گندم که بیشتر از سایرین ایجاد الرژی می کند.

  دارو های مصرفی

  • بسیاری از افراد مبتلا به آلرژی به داروهای خاصی از جمله پنی سیلین و سایر آنتی بیوتیک ها رنج می برند. شدت آلرژی از شدت خفیف تا تهدید کننده زندگی می باشد.
  • نشانه های آلرژی دارویی ممکن است شامل  خارش گلو  باشد که  معمولا خیلی زود  پس از مصرف دارو جدید شروع می شود.

عفونت های باکتریایی و ویروسی

  • گلودرد و یا موارد باکتریایی در  لوزه ها ممکن است قبل از شروع گلو درد شدید، شروع به خارش کنند.
  • ویروس هایی مانند سرماخوردگی یا ویروس آنفولانزا می توانند باعث ایجاد  خارش گلو و درد گلو  شوند.
  • اگر فقط یک سرماخوردگی باشد،  خارش گلو  نشان دهنده پیشرفت سرماخوردگی  است. اگر فرد مبتلا به عفونت ویروسی ناشی از  آنفلوانزا باشد، درد آن بیشتر و  شدید تر خواهد بود و معمولا با  تب، درد و ناراحتی های قفسه سینه همراه است

کم آبی

از دست دادن آب بدن زمانی اتفاق می افتد که بدن بیش تر از حد معمول اب از دست بدهد. خارش گلو در اب و هوای گرم و بعد از ورزش همچینین در طول دوران بیماری شایع تر است.

از دست دادن آب بدن می تواند باعث ایجاد خشکی دهان شود، وضعیت موقت که در آن دهان و گلو به اندازه کافی  ترشحات بزاقی ندارند. همین امر  ممکن است احساس خارش در گلو را  ایجاد کند.

رفلکس اسید معده

رفلکس معده همچنین به عنوان سوزش سر دل شناخته شده است، برخی از افراد مبتلا به ریفلاکس اسید  تجربه گلو درد را هم دارند. ریفلاکس اسید زمانی اتفاق می افتد که اسید معده از معده به  مری برسد.

البته گلودرد بعید است تنها  به خاطر علائم ریفلاکس معده  باشد. با این حال، برخی از افراد دارای بیماری ریفلاکس  معده  و ممکن است   گلو درد  و یا خارش گلو داشته باشند.

عوارض جانبی دارو

  • بعضی از داروها ممکن است سرفه های خفیف و خارش گلو  ناشی از واکنش های آلرژیک ایجاد کنند.
  • افرادی که از مهار کننده های ACE برای فشار خون بالا استفاده می کنند، بایستی بدانند که مهار کننده های ACE ممکن است  خارش گلو و سرفه خشک را  به همراه داشته باشد.
  • اغلب این علائم در مدت کوتاهی پس از شروع مهار کننده ACE شروع می شوند و با علائم دیگری که معمولا با گلو خارش ایجاد می شود همراه نیست.

علائم مرتبط

اغلب  موارد در ارتباط با خارش گلو، تنها علامتی است که فرد با آن مواجه می شود. علائم دیگری  که همراه با  خارش گلو ایجاد می  شود با توجه به دلایل اصلی که در بالا بدان اشاره شد عبارتند از:

  • آبریزش یا گرفتگی بینی
  • فشار سینوس ها
  • چشم ها و پوست خارش دار
  • عطسه کردن
  • خستگی
  • تورم، قرمز و یا آبریزش چشم

هنگامی که به علت آلرژی های دارویی یا غذایی ایجاد می شود، گلو خارش ممکن است همراه با تعداد زیادی از علائم از خفیف تا نیاز به درمان فوری پزشکی اورژانس رخ دهد.

 

علائمی که ممکن است به علت آلرژیهای دارویی و مواد غذایی بوجود آید، عبارتند از:

یک خارش قرمز خارش دار که به عنوان کندو شناخته می شود

  • قرمزی پوست در اطراف چشم
  •  خارش گوش
  • تهوع و استفراغ
  • اسهال
  • دل درد
  • تورم لب ها، زبان و گلو
  • مشکل تنفس یا بلع
  • احساس عذاب
  • افت فشار خون
  • از دست دادن هوشیاری

ممکن است دشوار باشد که  علت اصلی خارش گلو  را تشخیص داد اما اگر از موارد بالا مثل رینت الرژیک  باشد معمولا با اختقان بینی و یا عطسه همراه است.

 

و اگر خارش گلو بر اثر یک بیماری حاد باشد که در حال حاضر با ان دست و پنجه نرم می کنید می تواند لائم دیگری مثل :تب

  • تورم غدد
  • دردهای عضلانی
  • ضعف
  • سردرد
  • سرفه
  • گرفتگی بینی

به همراه داشته باشد.

منبع : مجله اینترنتی دکتر دکتر

شنبه, 27 مرداد 1397 14:50

چه چیزی در نشانه های سرماخوردگی طبیعی است؟

نوشته شده توسط

نشانه های سرماخوردگی  با یک سری از نشانه های دیگر از بیماری ها مشابه است که وقتی علایمی مثل ابریزش بینی  اتفاق می افتد مطمئن نیستیم که ایا سرماخوردگی است یا نه الرژی و یا انفلونز؟  ابریزش بینی و چشم  معمولا شبیه به هر سه می باشد اما دیگر نشانه هایی وجود دارد که می توانیم تا حدودی مطمئن شویم به کدام یک مبتلا شده ایم.

نشانه های سرماخوردگی

سرماخوردگی معمولا با گلو درد شروع می شود، و قبل از آنکه  پیشرفت خود را ادامه دهد با دیگر عوامل، مانند عوامل زیر همراه می شود.

  •  آبریزش بینی ( شفاف و روشن)
  • عطسه کردن
  • خستگی
  • سرفه کردن
  1. به طور معمول سرماخوردگی به همراه تب اتفاق نمی فتد اگر اینچنین بود ممکن است شما مبتلا به انفلونزا یا دیگر عفونت باکتریایی باشید.
  2. برای چند روز اولی که بیمار هستید، آبریزش بینی شما  قطع نمی شود، و به همان صورت شفاف  و روان است اما در ادامه  ضخیم تر و تیره تر می شود. شما همچنین ممکن است یک سرفه خفیف داشته باشید که می تواند در  هفته دوم سرماخوردگی  ادامه داشته باشد.
  3. از آنجا که یک سرماخوردگی  می تواند یک حمله آسم را به همراه داشته باشد، افراد مبتلا به آسم باید با پزشک خود مشورت  کنند تا ببینند آیا شما نیاز به تغییر برنامه منظم  غذایی و دارویی دارید.
  4. اگر سرفه های مخاطی ضخیم یا  تیره دارید یا همچینین  تب دارید، ممکن است  یک عفونت  باکتریایی  داشته باشید. به پزشک  مراجعه کنید  اگر حتی سرماخوردگی ساده  هم باشد درمان باید کامل شود تا به  سایر بیماری های مزمن وخطرناک مبدل نشود.
  5. نشانه های سرماخوردگی  شما معمولا بین ۱ تا ۳ روز پس از آلوده شدن به  ویروس های سرماخوردگی  شروع می شود. معمولا ۳ تا ۷ روز طول  این علائم در بدترین حالت خود ادامه دارند.

 

چند راهنمای ساده برای جلوگیری از آنفلونزا و سرماخوردگی

بررسی ها نشان می دهد  بیش از نیمی از که آمریکایی ها سالانه انواع سرماخوردگی های فصلی را تجربه می کنند  اگر  بیماری انفلونزا را  در نظر بگیریم ، میزان تجارب بیماری بیشتر هم خواهد شد. اما یک سری  راهنمایی های کاملا ساده وجود دارد که به راحتی می توان مانع از ابتلا به هر یک از این بیماری ها شد.

ورزش یک تقویت ایمنی اثبات شده

ورزش متوسط، مانند پیاده روی  به مدت ۴۵ دقیقه در روز  و  پنج روز در هفته می تواند خطر یک سوم از سرما خوردگی  را کاهش دهد.  که نتیجه ورزش را در بلند مدت مشاهده خواهید کرد. در یک مطالعه، زنانی که طی ۱۲ ماه سال ورزش می کردند و به سرماخوردگی  مبتلا شده بودند، بیشترین مقاومت را  در برابر سرماخوردگی در سه ماهه آخر سال داشتند.

خوردن و خواب مناسب برای سلامتی

درست خوردن یعنی داشتن یک رژیم غذایی کارامد و صحیح به همراه خواب کافی روزانه می تواند شما را از نشانه های سرماخوردگی در طول سال نجات دهد. این موارد ، همراه با انجام  تمرینات  مثل مدیتیشن و کاهش  استرس،  بسیار تاثیر گذار هستند تا سیستم ایمنی بدن شما را سالم نگه  دارند و  همچنین قادر به مقاومت در برابر عفونت  باشید. خوردن مقدار زیادی از سبزیجات و میوه هایی که آنتی اکسیدان ها را ارائه می دهند در رژیم غذایی یک نوع ضمانت برای سلامتی شما هستند.

دست های خود را اغلب بشویید

آب گرم  را به همراه  صابون  را برای شستشو استفاده کنید. صابون  یک روش صحیح است که مطمئن می شوید طی عمل شستن حتما میکروب ها از بین رفته اند. فراموش نکنید زیر ناخن ها، بین انگشتان و همچنین مچ دست را بشویید.

آموزش بهداشت  عمومی به کودکان

کودکان  یکی از راه های نفوذ سرماخوردگی محسوب می شوند چرا که  خیلی زود آن را دریافت می کنند و با خود به خانه می اورند که منجر به انتقال به بزرگتر ها می شود پس با اموزش رعایت نکات بهداشت عمومی از این راه نفوذ جلوگیری به عمل اورید.

واکسن آنفولانزا دریافت کنید

واکسن ها مطمئن ترین راه برای جلوگیری از آنفلوآنزا هستند. بهترین زمان برای واکسیناسیون آنفلوآنزا  در اواسط فصل پاییز است، اگر چه شما می توانید واکسن را حتی بعد از آن در طول فصل  سرماخوردگی حتی در فصل گرما که در آن هستیم دریافت کنید.  اما دقت کنید که هر سال واکسن انفلونزا را دریافت کنید. ویروس های آنفلوآنزا دائما در حال تغییر هستند و هر ساله واکسن های جدید برای محافظت در برابر سویه های جدید توسعه می یابند.

انواع گلو درد؛ عفونی، سرماخوردگی یا آنفلونزا !؟

تفاوت بین یک سرماخوردگی و عفونت گلو چیست؟

گلو درد اغلب اولین نشانه  از سرماخوردگی است. با این حال، گلو درد  مربوط به  سرما خوردگی  معمولا بهتر می شود و یا بعد از روز اول یا دوم  رو به بهبودی می رود. سایر علائم سرماخوردگی  مثل آبریزش بینی و احتقان ممکن است  همراه گلو درد تفاق بیفتند.

گلودرد استرپتوکوکی که عفونت ناشی از باکتری استرپتوکوک است، یکی دیگر از دلایل گلودرد است. گلو درد،  در این مورد از بیماری ، اغلب شدیدتر و شدیدتر می شود.

آیا گلودرد مر بوط به سرماخوردگی توسط ویروس ها  ایجاد می شود یا باکتری ها؟

گلو درد ممکن است به علت ویروس یا باکتری باشد. شايع ترين علل گلو درد، ويروس ها هستند. گلو درد ویروسی اغلب با علائم دیگری  از سرماخوردگی همراه است که ممکن است شامل آبریزش بینی، سرفه،  قرمزی چشم و آبریزش و عطسه همراه باشد. سایر علل گلودرد عبارتند:

  • سیگار کشیدن
  • آلودگی
  • تحریک کننده ها در هوا
  • آلرژی
  • هوای خشک

چطور گلو درد  مربوط به سرماخوردگی را  درمان می کنید

اگرچه هیچ گلو درد ناشی از یک ویروس سرماخوردگی وجود ندارد و ویروس های متعددی عامل سرماخوردگی می باشند.   اما راه هایی برای کمک  به درمان  شما وجود دارد. نوشیدن مایعات گرم،  قرقره اب نمک، نشانه های سرماخوردگی و تب را کاهش می دهند.  همان طور که در بالا اشاره شد استراحت ورژیم غذایی سالم چه قبل از سرماخوردگی و چه در حین سرماخوردگی بسیار موثر و کارساز است.

نکته:

در صورت ابتلا به سرماخوردگی مطمئن شوید که آن را درمان کرده اید و اثری از آن باقی نمانده است برای این منظور به پزشک مراجعه کنید چرا که در صورت درمان ناقص یا عدم درمان درست میزان دفعات سرماخوردگی شما در طول سال بیشتر می شود و همچنین باعث کاهش دفاع سیستم ایمنی می شود و خود منجر به دیگر بیماری های مهلک خواهد شد.

منبع : مجله اینترنتی دکتر دکتر

شنبه, 27 مرداد 1397 08:38

دیفتری بیماری کشنده و واگیردار گلو

نوشته شده توسط

دیفتری یک بیماری بالقوه کشنده و مسری است که معمولا اعضایی چون  بینی، گلو،را تهدید می کند.اما همچنین ممکن است پوست را هم آلوده کند. مهمترین ویژگی آن شکل گیری یک غشای خاکستری است که قسمت فوقانی گلو را پوشش می دهد.

دیفتری چیست

نوعی باکتری به نام Corynebacterium diphtheriae سبب دیفتری می شود. این وضعیت معمولا از طریق تماس فرد به فرد یا از طریق تماس با اشیائی که دارای باکتری بر روی آنها هستند مانند فنجان یا هر چیز دیگری که مورد استفاده قرار می گیرد، نیز انتقال می یابد. حتی اگر یک فرد آلوده نشانه ای از علائم دیفتری را نشان ندهد، اما قادر به انتقال عفونت باکتریایی به مدت شش هفته پس از ابتلا به عفونت  می باشد. باکتری ها اغلب بینی و گلو را آلوده می کنند. هنگامی که شما آلوده می شوید، باکتری ها مواد خطرناک را به عنوان توکسین آزاد می کنند. سموم از طریق جریان خون شما پخش می شوند و اغلب باعث ایجاد پوشش ضخیم و خاکستری در این مناطق بدن می شوند:

  • بینی
  • گلو
  • زبان
  • راه بینی

در برخی موارد، این سموم همچنین می توانند به اعضای زیر از بدن آسیب برساند:

  • قلب
  • مغز و
  • کلیه

عوامل خطر دیفتری چیست؟

کودکان در ایالات متحده و اروپا به طور معمول در برابر دیفتری واکسینه می شوند، بنابراین شرایط در این مکان ها نادر است. با این حال، دیفتری هنوز هم در کشورهای در حال توسعه نسبتا رایج است که میزان ایمن سازی آنها کم است. در این کشور ها کودکان زیر ۵ سال و افراد بالای ۶۰ سال به خصوص نوزادان، در معرض خطر ابتلا به دیفتری قرار دارند.

  •  افرادی که در معرض خطر ابتلا به دیفتری قرار دارند
  • واکسیناسیون در ان ها انجام نشده باشد
  • عدم بازدید و رسیدگی در یک کشور جهت ایمن سازی که باید ارائه کنند
  • اختلال سیستم ایمنی بدن مانند ایدز داشته باشند
  • در شرایط غیر بهداشتی   پر جمعیت زندگی می کنند

علائم دیفتری چیست

علائم دیفتری معمولا در عرض دو تا پنج روز پس از عفونت اتفاق می افتد. برخی از افراد علائم را تجربه نمی کنند، در حالی که برخی دیگر علائم خفیف دارند که شبیه به سرماخوردگی هستند. علائم قابل مشاهده و رایج دیفتری یک پوشش ضخیم و خاکستری در گلو و لوزه است. سایر علائم رایج عبارتند از:

  •  تب
  • لرز
  • تورم غدد درون ریز  در گردن
  • صدای دورگه و گرفته
  • سرفه
  • گلو درد
  • پوست مرطوب(ناشی از تب و لرز و عرق)
  • خستگی مفرط
  • یک احساس کلی از ناخوشایند یا ناراحتی

سایر علامت ها در عوضت های پیشرفته

  • مشکل تنفس یا بلعیدن
  • تغییر در دید
  • لکنت زبان
  • نشانه هایی از شوک، مانند پوست رنگ پریده و سرد
  • عرق کردن
  •  تپش قلب

اگر بهداشتی ضعیف دارید یا در یک منطقه گرمسیری زندگی می کنید، ممکن است دیفتری پوستی یا دیفتری پوست را نیز  به همراه داشته باشید. دیفتری پوست معمولا باعث زخم و قرمزی در ناحیه آسیب دیده می شود.

 چگونه دیفتری تشخیص داده می شود؟

پزشک شما احتمالا یک معاینه فیزیکی برای بررسی گره های لنفاوی متورم انجام خواهد داد. آنها همچنین درباره سابقه پزشکی و علائمی که در اختیار دارید، از شما سوالاتی می پرسند. پزشک شما ممکن است معتقد باشد که دیفتری دارید اگر یک پوشش خاکستری بر روی گلو یا لوزه ها داشته باشید. اگر پزشک  نیاز به تایید و تشخیص بهتری داشته باشد، نمونه ای از بافت آسیب دیده را نمونه بردار می کند و آن را برای آزمایش به آزمایشگاه ارسال می کند.

روش های درمان دیفتری

این بیماری یک وضعیت جدی است، بنابراین ممکن است پزشک با شما صریح و کمی جدی رفتار کند. اولین گام درمان تزریق آنتی توکسین است. این برای مقابله با سم تولید شده توسط باکتری مورد استفاده قرار می گیرد. اگر مشکوک به حساسیت آنتی توکسین باشید، حتما به پزشک خود بگویید. آنها ممکن است بتوانند به شما دوزهای کمی از آنتی توکسین بدهند و به تدریج مقدار بیشتری تزریق کنند.

پزشک شما همچنین آنتی بیوتیک هایی مانند اریترومایسین یا پنی سیلین را تجویز می کنند تا شدت عفونت را کم کنند  . در طول درمان، ممکن است پزشک شما در بیمارستان حالتی از قرنطینه را اعلام کند. آنها همچنین ممکن است آنتی بیوتیک ها را برای کسانی که نزدیک شما هستند تجویز کنند.

چگونه مانع از آن شویم؟

با استفاده از آنتی بیوتیک ها و واکسن ها،  ابن بیماری قابل پیشگیری است. واکسن دیفتری DTaP نام دارد. این واکسن به کودکان در سن های زیر داده می شود:

  •  ۲ ماه
  • ۴ماه
  • ۶ ماه
  • ۱۵ تا ۱۸ ماه
  • ۴ تا ۶ سال

در موارد نادر، یک کودک ممکن است واکنش حساسیتی به واکسن داشته باشد. این مورد می تواند منجر به تشنج  شود، که بعدا خود از بین می رود. واکسن ها تنها ۱۰ سال طول می کشند، بنابراین کودک شما مجددا باید در سن ۱۲ سالگی واکسینه شود. برای بزرگسالان توصیه می شود یک بار یک داروی تقویت کننده دیفتری- تتنوس-سوراخدار تهیه  کنید. هر ۱۰ سال بعد، شما واکسن tetanus-difteria (Td) خواهید گرفت. با انجام این مراحل می توانید از خود یا فرزندتان در آینده از دیفتری  محافظت کنید.

منبع: مجله پزشکی دکتر دکتر

یکشنبه, 21 مرداد 1397 13:29

آفت دهان

نوشته شده توسط

زخمهای آفتی، کوچک دردناک و آزار دهنده می باشند.این زخمهای سطحی باعث می شود که غذا خوردن وحتی صحبت کردن فرد با ناراحتی و مشکل مواجه شود. این زخمها ممکن است در روی زبان، کام نرم روی قاعده لثه ها و فضای داخل دهان ایجاد شود.

آفت از دو جهت با تب خال متفاوت است یکی اینکه آفت بیشتر بافت نرم داخل دهان را گرفتار می کند جائیکه بندرت توسط زخمهای تب خال در گیر می شود و آنکه دیگر آفت مسری نیست ولی تب خال بسیار مسری می باشد .

آفت در هر سنی ممکن است فرد را مبتلا کند ولی معمولاً در سنین ۴۰-۱۰ سال برای اولین بار فرد را گرفتار می کند. این بیماری اغلب نیاز به درمان ندارد. درد آن پس از چند روز فروکش کرده و خود زخم نیز در طی ۳-۱ هفته کاملاً بهبود می یابد. بندرت ممکن است آفت بیماری شدیدی را ایجاد کند که در این نوع زخمها بزرگتر از یک سانتی متر و یا زخمهائی که بیش از ۲ هفته دوام می آورند را شاهد هستیم.

علائم و نشانه ها

علائم آفت شامل :

– زخم یا زخمهائی دردناک در داخل دهان

– احساس سوزش و یا سوزن سوزن شدن قبل از ظهور زخم

– یک زخم گرد با مرکزی سفید رنگ که توسط یک هاله قرمز احاطه شده است

– گاهی ممکن است علائمی مثل تب ، بی حالی و تورم غدد لنفاوی همراه آفت وجود داشته باشد، گرچه این علائم ممکن است ارتباطی با آفت نداشته باشد.

علت بیماری

علت بیشتر موارد آفت یک راز باقی مانده است. محققان معتقدند که استرس و یا آسیب بافتی می تواند باعث ایجاد آفت شود. حتی آسیبهای خفیف مثل گاز گرفته شدن فضای داخل دهان بطور اتفاقی نیز می تواند باعث ایجاد آفت شود. سایر علل احتمالی آفت شامل موارد زیر است :

– اختلال در عملکرد سیستم ایمنی

– مشکلات و کمبودهای تغذیه ای مثل کمبود ویتامین ۱۲ B، روی، فولیک اسید و یا آهن

– بیماریهای لوله گوارش

– حساسیت غذائی

– دوران قاعدگی

نکته دیگر اینکه ، گر چه هر کسی ممکن است به این بیماری مبتلا گردد ولی این بیماری در بعضی خانواده ها شیوع بیشتری دارد که نشان می دهد ممکن است استعداد به آن از طریق ارث نیز منتقل شود.

 چه موقع باید بدنبال مراقبت رفت ؟

در صورتیکه یکی از موارد زیر گریبانگیر شما شد، حتماً به پزشک مراجعه کنید :

– زخمهائی که بطور غیر معمول بزرگ می باشند .

– زخمهائی که بیش از ۳ هفته وجود دارد و بهبود نیافته اند.

– دردی که با اقدامات اولیه فروکش نکرده است.

– در صورتیکه این بیماری نوشیدن شما را مختل کرده است و نمی توانید به مقدار کافی مایعات میل کنید .

– تب بالا همراه با آفت

همچنین اگر شما دندانی دارید که سطح بسیار تیزی دارد و یا وسائل داخل دهانی مثل دندان مصنوعی که بنظر می رسد که آنها باعث تحریک داخل دهان شما و ایجاد آفت می شوند باید به دندانپزشک مراجعه کنید.

 درمان

در حالت عادی این بیماری بدون درمان بهبود می یابد ولی خصوصاً برای زخمهای بزرگ دردناک و مزمن پزشکان دارو می دهند. برای کاهش درد و التهاب ناشی از آفت نیز پزشکان از دهان شویه های حاوی کورتیداستروئید و یا مواد بی حس کننده استفاده می کنند.

 پیشگیری

می توان با پی بردن به عواملی که محرک ایجاد آفت می باشد و دوری جستن از آنها تعداد دفعات ابتلا به آفت را کاهش داد.

۱- متوجه باشید که چه می خورید: از غذاهائی که بنظر می رسد که دهان شما را تحریک می کنند پرهیز کنید. اینها می تواند شامل غذاهای اسیدی، آجیل ها و یا بعضی از ادویه ها باشد.

۲- در هنگام غذا خوردن با کسی صحبت نکنید : گفته شد حتی آسیبهای جزئی داخل دهان که بطور مثال از گاز گرفته شدن اتفاقی جدار دهان فرد ایجاد می شوند، می توانند باعث ایجاد زخمهای آفتی شوند.

۳– رعایت بهداشت دهان : مسواک زدن پس از هر وعده غذا و استفاده از نخ دندان روزی یکبار می تواند دهان شما را پاکیزه نگه داشته و از غذاهائی که ممکن است باعث تحریک و ایجاد آفت شوند جلوگیری کند.

اقدامات ساده برای مراقبت فرد مبتلا به آفت

پس از اینکه فرد به آفت دچار شد برای تخفیف درد و ناراحتی ناشی از آن اقدامات زیر مفید است:

– اجتناب از مصرف غذاهای اسیدی ، قندی، پر ادویه و هر غذائی که باعث تشدید درد و تحریک زیاد دهان می شود.

– استفاده از تکه های کوچک یخ برروی نقاطی که دچار آفت است. این کار باعث تخفیف درد می شود.

– مسواک زدن بطور مرتب و تمیز نگه داشتن دهان

– مرتباً دهان خود را بشوئید. این کار را می توان با آب نمک و یا استفاده از دهانشویه های معمولی انجام داد. اگر از شربت دیفن هیدارمین و یا محلول آب اکسیژنه استفاده
می کنید حتماً آنها را رقیق کنید تا تحریک کننده نباشند.

– با استفاده از محلول شیر منیزیوم ( هیدروکسید منیزیوم که هم بعنوان داروی ضد اسید و هم ضد یبوست مصرف می شود. ) و چکاندن چند قطره روی زخم آفت هم درد آن کاهش می یابد هم بهبود آن تسریع می یابد.

– استفاده از ضد دردهائی مثل آسپرین ، استامینوفن و یا ایبوپروفن نیز برای کاهش درد مفید است ولی از آسپرین برای کودکان نباید استفاده کرد.

منبع : کافه پزشکی

یکشنبه, 21 مرداد 1397 13:18

نکات بیهوشی در جراحی های ENT ( گوش ، حلق و بینی )

نوشته شده توسط

دانستن این موضوع که دستکاری حنجره، حلق و گردن ممکن است باعث ایجاد اختلالات ریتم قلبی شود و در اثر مخفی شدن خون از دست رفته در داخل چین خوردگی های جراحی و بلع خون به داخل معده خونریزی ممکن است پائین تر برآورده شود ، اهمیت دارد

در هنگام جراحی سر و گردن صدمه به اعصابی که به حلق، حنجره و به ویژه تارهای صوتی عصب رسانی می کنند می تواند رخ دهد. قبل از خارج کردن لوله تراشه باید وجود ادم حنجره و حلق مورد توجه قرار گیرد.

اسپاسم حنجره : استفاده از ابزار یا دستکاری انتهای حنجره یا وجود خون یا جسم خارجی می تواند باعث اسپاسم حنجره شود. در اسپاسم شدید حنجره، جریان هوا وجود ندارد، صدا تولید نمی شود و تارهای صوتی حقیقی را نمی توان دید. متداول ترین روش برای برطرف ساختن اسپاسم حنجره، فشار پیوسته مثبت راه هوایی به وسیله ماسک صورت یا تجویز داروی بلوک کننده عصبی عضلانی مانند سوکسینیل کولین است.

عفونت های مجاری تنفسی فوقانی: احتمال ایجاد اسپاسم حنجره در اثر دستکاری راه هوایی در حضور عفونت مجاری تنفسی فوقانی بیشتر است. بنابراین جراحی انتخابی برای برداشتن لوزه ها و آدنوئید در این بیماران تا برطرف شدن عفونت مجاری تنفسی فوقانی ۷ تا ۱۴ روز به عقب انداخته می شود.

اداره بیهوشی دربیماران کاندید عمل جراحی لوزه

اداره بیهوشی در بیمارانی که تحت عمل برداشتن لوزه قرار می گیرند بیشتر بر مسائل راه هوایی و خونریزی متمرکز می شود. کار گذاشتن لوله تراشه کاف دار بروز آسپیراسیون خون را کاهش می دهد. استفاده از لوله RAE دهانی در لوله گذاری تراشه به بهتر شدن میدان دید جراحی کمک می کند. منطقه بالای گلوت با گاز وازلینه ممکن است پر شود تا احتمال فرو بردن خون حلق کاهش یابد. برای جلوگیری از نشت خون به داخل معده یک گاز در پشت حلق قرار داده می شود. قرار دادن لوله بینی معده ای به داخل معده  قبل ازخارج ساختن لوله تراشه روش شایع برای خروج خونی است که ممکن استبه داخل معده  تخلیه شده باشد که باید دقت شود تا به محل آدنوئیدکتومی آسیب وارد نکند.

در عمل لوزه تهوع شایع است. بنابراین قبل از عمل دگزامتازون تجویز کنید و درد را برطرف کنید و با گذاشتن پگ در ته حلق مانع ورود خون به معده شوید. آدنوئیدکتومی تنها درد ندارد. پوزیشن لوزه بعد از خارج کردن لوله بسیار کمک کننده است (لترال). فراموش نشود که بیمار باید در حالت کاملا بیدار که رفلکس gag برگشته است اکستوبه شود.

بعد از عمل جراحی، بیماران اغلب در وضعیت خوابیده به پهلو با قرار گیری سر پائین تر از لگن قرار داده می شوند تا جریان خون به خارج از دهان روانه شود و خونریزی، طناب های صوتی را کمتر تحریک نموده و تجمع تشخیص داده نشده ی خون در معده را از میان ببرد.

در بیمار آسمی ممکن است در حالیکه بیمار هنوز بیهوش است لوله تراشه خارج شود تا احتمال اسپاسم برونش و حنجره کاهش پیدا کند.

جراحی بینی

جراحی بینی اغلب به منظور زیبایی یا بازگرداندن عملکرد راه هوایی فوقانی انجام می شود. یکی از مواردی که باید به آن توجه کرد انقباض عروق مخاط بینی ناشی از داروها (کوکائین، اپی نفرین) برای کاهش خونریزی است. این داروها ممکن است تأثیر شدیدی بر سیستم قلبی عروقی در بیماران مسن یا بیماران قلبی داشته باشد. ایجاد هیپوتانسیون کنترل شده متوسط همراه با بالا گرفتن سر، خونریزی را در محل جراحی کاهش می دهد. خون در حین جراحی ممکن است بی اختیار وارد معده شود٬ قرار دادن یک گاز دهانی حلقی یا ساکشن کردن معده پس از پایان جراحی می تواند  تهوع  واستفراغ پس ازجراحی را کاهش دهد.

اعمال جراحی گوش

این اعمال به دو دسته کوچک و بزرگ تقسیم می شوند:

  • اعمال جراحی کوچک شامل قرار دادن لوله T مانند، ترمیم ساده پرده تمپان و معاینه گوش است که عمدتا به صورت سر پایی انجام می شود. معمولا نیازی به تجویز پره مد قبل از عمل ندارند. آنالژزیک مورد نیاز از انواع ساده بوده و ریکاوری این بیماران سریع است.
  • اعمال جراحی بزرگ شامل ماستوئیدکتومی، میرنگوپلاستی، اتوپلاستی، تصحیح و ترمیم گوش است.

 این اعمال جراحی معمولا طولانی هستند. به همین جهت تجویز پره مد بیهوشی مفید است.

برای انجام این جراحی ها معمولانیاز به بیهوشی عمومی است ودربرخی مواردبه پایش عصبی وابسته است.

 پس از جراحی گوش تهوع و استفراغ شایع است. پیش درمانی با داروهای ضد استفراغ و گنجاندن داروی پروپوفول و سووفلوران در برنامه اداره بیهوشی، میزان تهوع و استفراغ پس از جراحی را بعد از عمل جراحی گوش کاهش می دهد.

به منظور کاهش خونریزی، وضعیت بیمار در حین عمل جراحی گوش به صورت سر بالاست. باید از حملات هیپوتانسیون جلوگیری کرد. برقراری هیپوتانسیون کنترل شده با روش های متفاوت اعم از داروهای وریدی مثلا بتابلاکرهایی مانند لابتالول مفید است. از آنجایی که شیوع تهوع و استفراغ پس از این اعمال بالاست، تجویز داروهای ضد استفراغ مهم است. تجویز مایعات و آنالژزیک نیز اهمیت دارد.

جراحی با لیزر

جراحی با لیزر امکان جراحی دقیق ضایعات مورد هدف راه هوایی را با کمترین خونریزی وادم و بهبود سریع فراهم می کند. لیزر دی اکسیدکربن کاربرد ویژه ای در درمان مشکلات حنجره، طناب های صوتی، برداشتن بافت اضافه زیر گلوت وانعقاد همانزیوم ها دارد.

 اداره بیهوشی درجراحی با لیزر

بیهوشی در حین جراحی با لیزر ممکن است همراه با لوله گذاری داخل تراشه یا بدون آن انجام شود. باید لوله داخل تراشه  مناسب که مقاوم به لیزر هستند در دسترس باشد. جراحی با لیزرتولید ستونی از دود و ذرات می کند که اگر آسپیره شود می تواند در آلوئول ها رسوب کند. انحراف اشعه لیزر نیز می تواند به سوراخ شدن احشا و قطع رگ های خونی منتهی شود. سایر خطرات شامل آمبولی وریدی گاز و آسیب به چشم است. چشم های بیمار را باید با باند محکم بست تا در مقابل اشعه لیزر محافظت شود. سپس با استفاده از پدهای خیس گاز و پوشش فلزی می توان از نفوذ لیزر جلوگیری کرد. همه کارکنان اتاق عمل باید از عینک های مخصوص استفاده کنند.

*آتش گرفتن راه هوایی

شعله ور شدن راه هوایی یکی از خطرات جراحی با لیزر است. کاف لوله تراشه ممکن است با  متیلن  بلو پر شده باشد تا در صورت پارگی کاف در اثر پرتو لیزر امکان آگاهی سریع را فراهم سازد. غلظت اکسیژن دمی تجویز شده تا ۳۰% پائین آورده می شود چون اکسیژن و اکسید نیترو هردو باعث احتراق می شوند. اگر راه هوایی آتش بگیرد باید به سرعت زنجیره انتقال ماده  بیهوشی از طریق لوله تراشه  قطع شود,سپس لوله تراشه از راه هوایی بیمار خارج گردد. اگر شعله همچنان ادامه داشت آن محل را باید با نرمال سالین خاموش کرد. مشاهده مستقیم حلق و حنجره برای ارزیابی وسعت سوختگی لازم است. در سوختگی شدید تجویز کورتیکو استروئیدها و آنتی بیوتیک را باید مد نظر قرار داد.

 

اعمال جراحی گوش و حلق و بینی در اطفال

اعمال جراحی ENT در اطفال بسیار شایع است. هدف اصلی در درمان و اداره بیهوشی این اعمال، دسترسی به راه های هوایی برای جراح ضمن برقراری بیهوشی است و حفاظت راه هوایی از آسپیراسیون خون و دبری در حین جراحی است.

 

آدنوتونسیلکتومی :

 اندیکاسیون اصلی این نوع جراحی، عفونت های مکرر راه هوایی است. در کودکان کمتر از ۳ سال که نیاز به انجام تونسیلکتومی  دارند، معمولا علائم انسداد راه هوایی هم دیده می شود. گاهی بیماران دچار انسداد راه هوایی و آپنه انسدادی در حین خواب (OSA) می شوند.

در اداره بیهوشی این بیماران باید به این نکته توجه نمود که از تجویز هر نوع داروی سداتیو به عنوان پره مد، اجتناب ورزید و مخدرها را با احتیاط فراوان تجویز کرد. علائم انسدادی بلافاصله پس از عمل جراحی برطرف نمی شود، به طوری که اگر بیمار کمتر از ۳ سال سن دارد، به مراقبت در بخش ویژه اطفال نیاز است.

ملاحظات بیهوشی جهت عمل جراحی آدنو تونسیلکتومی :

القای بیهوشی هم به روش وریدی و هم با استفاده از هوشبر تبخیری قابل انجام است. جهت اداره راه هوایی می توان از لارنژیال ماسک (LMA) استفاده کرد یا به عنوان جایگزین آن می توان از لوله تراشه که در وسط لب ثابت شده، استفاده کرد(به دلیل استفاده از Mouth gag). جهت اداره تنفس بیمار هم می توان از تنفس خودبخودی و هم از تنفس کنتروله با استفاده از شل کننده های عضلانی و IPPV استفاده کرد.

تجویز مسکن یا مخدر یا ضد التهاب غیر استروئیدی در شروع عمل جراحی آغاز می شود تا درد پس از عمل کاهش یابد. تهوع  و استفراغ بعد ازعمل شایع است. به منظور از بین بردن این عارضه تجویز کافی مایعات٬ دگزامتازون و ضد استفراغ مثل متوکلوپرامید و یا آنتاگونیست های سروتونین مؤثر است.

  • تجویز حجم لازم است.
  • با گذاشتن پگ در ته حلق مانع ورود خون به معده گردید.
  • تهویه تا طبیعی شدن دی اکسید کربن حتی تا بعد از عمل ادامه یابد.
  • برای عمل لوزه، لوله را کوتاه کنید و کانکشن مگیل بگذارید.
  • هرگز بیمار را با تنفس خود به خود رها نکنید. تنفس کنتروله لازم است.
  • قبل از لوله گذاری لیدوکائین و مخدر بدهید.
  • در پایان زیر دید مستقیم، ساکشن و اکستوب کنید تا با ساکشن کردن صدمه نزنید.
  • گاز ته حلق جا نماند.
  • در وضعیت لترال و در بیداری اکستوب کنید.
  • برای تسکین درد از NSAIDS استفاده نکنید، چون خطر خونریزی بالا می رود.

 

 

 خونریزی یکی از عوارض خطرناک است که به دو شکل تظاهر می کند:

  • خونریزی زودرس: در طی ۶-۴ ساعت اول پس از عمل رخ می دهد.
  • خونریزی دیررس یا تأخیری : طی ۱ تا ۲ هفته پس از عمل رخ می دهد. بیمار دچار رنگ پریدگی می شود و پرشدگی عروق کاهش می یابد. تاکی کاردی، هیپوتانسیون، تهوع و استفراغ خون از سایر علایم است.

درمان: مانیتورینگ فشار خون و ضربان قلب باید برای بیمار قرار داده شود. لازم است هیپوولمی بیمار اصلاح شود. چک هموگلوبین و فاکتور های انعقادی انجام شوند و نمونه برای کراس مچ فرستاده شود.

باید توجه شود که کودک مقداری خون بلعیده و معده او پر محسوب می شود. جهت تخلیه معده لازم است تا یک لوله معدی برای بیمار ثابت شود.

وضعیت بیمار در حین القا و لوله گذاری تراشه باید به گونه ای باشد که سر به صورت مختصری پایین وبه سمت چپ قرار گیرد. این بیماران احتمالا نیاز به تجویز خون خواهند داشت.

اگر خونریزی متوقف نشد، نیاز به قرار دادن پانسمان فشاری است که معمولا به مدت ۲۴ ساعت نگه داشته می شود تا در نتیجه فشار موضعی که اعمال می کند سبب خشک شدن بستر آدنوئید شود.

بهتر است عمل جراحی لوزه جزء اولین عمل ها و در صبح انجام شود و رزرو خون همیشه لازم است. بچه های کوچکتر از ۳ سال در معرض خطر قرار دارند و نباید روز عمل مرخص شوند.

انسداد حفره ی بینی

آترزی کوان یک اختلال مادرزادی است که در آن هیچ ارتباطی بین حفره بینی وجود ندارد. در ۳۰% موارد از نوع استخوانی در ۷۰% موارد مخلوطی از استخوانی و ممبرانی است.

با توجه به اینکه نوزاد اجبارا از راه بینی نفس می کشد، در مواردی که آترزی دو طرفه کوان وجود دارد، نوزاد با نارسایی تنفسی حاد مراجعه  میکند که می تواندبا باز نگه داشتن دهان بوسیله ایروی دهانی کاهش یابد.

در نوزادی که آترزی دو طرفه کوان دارد، عمل جراحی تصحیح حفره بینی و یا تراکئوستومی باید در چند روزاول زندگی انجام شود.

ملاحظات بیهوشی:

 لوله تراشه دهانی و از نوع قابل ارتجاع RAE را انتخاب می کنیم. قرار دادن مش در حفره حلقی الزامی است. پس از خاتمه عمل جراحی، معمولا تیوب هایی که درون بینی نوزاد وجود دارد، مکررا نیاز به دیلاتاسیون خواهند داشت. نوزادانی که انسداد یک طرفه دارند، پس از عمل معمولا خوب هستند ولی نوزادان با آترزی دو طرفه، احتمال انسداد نسبی یا متناوب راه هوایی فوقانی پس از عمل وجود دارد که باید در بخش مراقبت های ویژه نگهداری شوند.

آسپیراسیون جسم خارجی

علائم بالینی شایع: سرفه، ویزینگ و کاهش ورود هوا به ریه های درگیر. شایع ترین محل آسپیراسیون برونکوس راست است.

علائم رادیوگرافی: اگر ماده ی آسپیره شده رادیواپک باشد، جسم خارجی در رادیوگرافی دیده می شود.

هسته میوه ها و سبزی ها باعث تحریک  بسیار شدید درخت برونشیال می شود.

مواد خنثی مانند پلاستیک نسبتا تحریک ناپذیر هستندو واکنش التهابی کمی ایجاد می کنند.

درمان: برای درمان جسم خارجی آسپیره شده نیاز به برداشتن با آندوسکوپی وجود دارد.تجویز آنتی کولینرژیک به منظور کاهش ترشحات دهانی به عنوان پره مدیکاسیون لازم است. بیهوشی به روش استنشاقی انجام می گیرد، تجویز لیدوکائین به صورت موضعی در ناحیه لارنکس صورت می گیرد. عمل جراحی برونکوسکوپی به منظور برداشتن جسم خارجی در راه هوایی، می تواند عملی طولانی باشد. کورتیکواستروئیدها و برونکو دیلاتورها (مانند آمینوفیلین) بسته به شرایط بیمار تجویز می شود.

 

شکاف کام و شکاف لب

شیرخواران مبتلا به شکاف کام و لب شکری، مشکلات بلع داشته و مکررا دچار آسپیراسیون می شوند. به علاوه شیوع عفونت های دستگاه تنفسی فوقانی بالاست که منجر به التهاب مزمن گوش میانی خواهد شد.

ترکیبی از شکاف کام، کوچکی چانه و انسداد راه هوایی فوقانی، بیانگر سندرم پیررابین است.

OSA اولیه در این بیماران باعث می شود که به هر نوع داروی دپرسان تنفسی حین بیهوشی حساس باشند (مانند بنزودیازپین ها و آنالژزیک ها)

اشکال در لوله گذاری تراشه بخصوص در شیرخواران کوچک تر از ۶ ماه که چانه عقب زده و یا شکاف دوطرفه دارند، قابل پیش بینی است.

پره مدیکاسیون: دارو های سداتیو در بیماران با شکاف کام اندیکاسیون ندارند و به علت خطر انسداد راه هوایی باید از تجویز این داروها اجتناب کرد. آتروپین باعث کاهش ترشحات دهانی و بلوک رفلکس gag می شود. از طرفی به علت ایجاد تاکی کاردی، ارزیابی عمق بیهوشی را مشکل می کند. در مواردی که پیش بینی می شود لوله گذاری تراشه مشکل است که از کتامین استفاده می شود می توان از تجویز آتروپین سود برد.

اداره ی بیهوشی

برای بیماران بدون نا هنجاری راه هوایی، القای بیهوشی می تواند با تجویز داخل وریدی یک بار بیتورات و یا داروهای القای مشابه صورت گرفته و به دنبال آن با تجویز شل کننده ی عضلانی، لوله گذاری تراشه را تسهیل کرد.

در بیمارانی که ناهنجاری راه هوایی دارند، یک هوشبر تبخیری ولوله گذاری تراشه در حالی که بیمار تنفس خود به خودی دارد، راهکار مناسبی است. لوله گذاری تراشه با مشکل مواجه می شود. در چنین شرایطی با گذاشتن یک قطعه ی کوچک از گاز و یا مول دندانی جهت پر کردن فاصله، احتمال این مشکل کاهش می یابد. لوله تراشه باید در لب پائین در خط وسط ثابت شود تا تغییرات آناتومی صورت به حداقل برسد.

در حین عمل جراحی باید شک بالایی نسبت به تغییر محل لوله تراشه وجود داشته باشد. کاپنوگرافی یک مانیتور مفید برای تأیید قرار گرفتن مستمر لوله در تراشه حین جراحی است. کونژنکتیویت و خراش قرنیه از عوارض چشمی خطرناک است٬ از این رو چشم ها با پماد چشمی نرم شده و با پوشش چشمی محافظت می شوند.

 

*راهنمای لازم برای ناشتا بودن در کودکان*

سن

شیر و جامدات

مایعات صاف شده

کمتر از ۶ ماه

۴ ساعت

۲ ساعت

۳۶-۶ ماه

۶ ساعت

۳ ساعت

بیش از ۳۶ ماه

۸ ساعت

۳ ساعت

 این تفکر که هرچه دوره ناشتا بودن طولانی تر باشد، تخلیه معده  بیشتر صورت می گیرد، تفکری اشتباه و برای کودک ناخوشایند است. ناشتا بودن طولانی بخصوص در شیرخواران سبب دهیدراتاسیون و هیپوگلیسمی می شود. از طرفی باعث افزایش حجم اسید معده و کاهش PH آن شده و خطر آسپیراسیون را افزایش می دهد.

منبع : کافه پزشکی

یکشنبه, 21 مرداد 1397 13:15

برفک دهان : علل و درمان آن

نوشته شده توسط

نظیر سایر مردم سالم، شما نیز ممکن است در دهان یا دستگاه گوارشی خود یا بر روی پوست مبتلا به عفونت کاندیدایی شوید. شما هرگز قادر نخواهید بود که این قارچ را ببنید و حتی گاهی اوقات اصلاً متوجه حضور آن نخواهید شد، زیرا میکروبهای مختلف موجود در بدن رشد این قارچ را مرتباً چک می کنند و مانع رشد آن می شوند. اما زمانیکه این تعادل به هم خورد مثلاً در طی استرس یا بیماری یا در زمان مصرف دارو، این قارچ بیش از حد رشد نموده و منجر به بروز اختلالاتی نظیر بثورات پوستی ناحیه پوشاک بچه، عفونتهای مخمری دستگاه تناسلی و نوعی عفونت دهانی بنام برفک خواهد بود.

مطالعه کلی

 برفک دهانی بصورت ضایعات کرمی رنگ است که معمولاً بر روی زبان یا در داخل گونه ها ایجاد می شود. ضایعات می توانند دردناک بوده و زمانیکه خراشیده می شوند یا اینکه فرد مسواک می زند دچار خونریزی مختصری شوند. گاهی اوقات ممکن است عفونت به سقف دهان،لثه ها،لوزه ها، و یا پشت حلق گسترش یابد.

 اگر چه برفک دهانی می تواند هر شخص سالم را درگیر کند. ولی معمولاً در بچه ها و کودکانی که تازه به راه افتاده اند، افراد مسن و مبتلا به ضعف ایمنی شایعتر است. این بیماری در افراد سالم سیر بسیار خفیفی داشته و به راحتی با روشهای درمانی طبیعی یا داروهای ضد قارچی قابل درمان است. اما در افراد مبتلا به ضعف ایمنی علایم ممکن است شدیدتر بوده و بسیار گسترش یافته و کنترل آنها مشکل باشد.

علائم و نشانه ها

 برفک دهانی بصورت ضایعات کرمی رنگ یا سفید بر روی زبان ، سطح داخلی گونه ها و گاهی سقف دهان، لثه ها ، و لوزه ها بروز می یابد، ضایعات دردناک بوده و با اندکی خراشیدگی به مقدار کم دچار خونریزی می شود. اگر چه علائم و نشانه ها به یکباره ایجاد می شوند اما ممکن است بصورت مزمن ، دائمی و در طی یک مدت زمان طولانی پدیدار شوند.

 در موارد بسیار شدید ، ضایعات ممکن است حتی به سمت مری و ریه نیز گسترش یابند که در صورت درگیری مری اصطلاحاً – التهاب مری کاندیدایی – نامیده می شود. علائم و نشانه های این بیماری شامل موارد ذیل است:

 وجود درد یا هر گونه اشکال در بلع ، احساس گیر کردن توده غذا در داخل حلق یا قسمت میانی قفسه سینه و در صورت وجود تب گسترش عفونت به خارج از مری است.

علائم موجود در کودکان و زنان شیرده

 نوزادان سالمی که مبتلا به برفک دهانی می شوند معمولاً علائم خود را در طی هفته اول زندگی بروز می دهند. علاوه بر وجود ضایعات سفیدرنگ مشخص، ممکن است نوزادان در تغذیه مشکل داشته و ناآرامی کنند. بعلاوه می توانند در طی شیرخوردن عفونت را به مادران خود نیز انتقال دهند. زمانیکه پستان آنها مبتلا به عفونت کاندیدایی شده است ممکن است دچار علائمی نظیر قرمزی نامعلوم یا حساسیت نوک پستانها،براق شدن پوست ها در دور نوک پستان،وجود درد در پستان در حین شیر دادن یا درد در نوک پستان در حین مکیدن شیر ، وجود دردی شبیه به فرو رفتن چاقو در پستانها ، باشند.

علل

 میکروبهایی نظیر ویروسها، باکتریها و قارچها در هر جایی از بدن وجود دارند در دهان ، سیستم گوارشی، مجاری تنفسی و برروی پوست بیش از ۲۰۰ گونه باکتری وجود دارد. بطور کلی ارتباط بین انسان و این میکروبها برای انسان مفید می باشد. بدن شما برای آنها مواد مغذی و جائی برای زندگی فراهم می آورد و در عوض آنها سیستم ایمنی بدن را تحریک می کنند یا برای بدن ویتامین می سازند و به بدن جهت مقابله با ویروسها و باکتریهای مضر کمک می کنند. اما بطور کلی بدن در برابر این میکروبها در یک تعامل پیچیده قرار دارد. اما گاهی اوقات این مکانیسمهای محافظتی از بین می روند. زمانیکه بدن و سیستم ایمنی توسط بعضی بیماریها یا داروها نظیر کورتونها ضعیف می شوند یا این که بعلت مصرف آنتی بیوتیکها تعادل طبیعی بین میکروبهای موجود در بدن به هم می خورد، برفک دهان و سایر عفونتها کاندیدایی ایجاد می شوند.

 بعضی بیماریها منجر به افزایش استعداد بدن به برفک دهان می شوند که شامل موارد ذیل است:

– کاندیدای جلدی مخاطی مزمن: این بیماری معمولاً کودکان کمتر از سه سال را درگیر
می کند. در این حالت دهان ، ناخنها ، پوست سر ، بدن و دستها و پاها درگیر می شود.

– ایدز : این بیماری از طریق ایجاد اختلال در سیستم ایمنی بدن استعداد ابتلا به عفونت کاندیدایی را افزایش می دهد.

– سرطانها : اگر فردی به سرطان مبتلا شود هم به علت سیر بیماری و هم به علت مصرف داروهای شیمی درمانی و پرتو درمانی دچار ضعف سیستم ایمنی خواهد شد و لذا استعداد ابتلا به آنها افزایش خواهد یافت.

– مرض قند: اگر شما نمی دانید که مرض قند دارید یا اینکه بیماری شما خوب کنترل نشده است، مخاط دهان دارای مقادیر فراوانی قند خواهد بود، همین عامل استعداد ابتلا را افزایش خواهد داد.

– عفونتهای مخمری دستگاه تناسلی :در صورت وجود این بیماری بخصوص در زمان بارداری، عفونت می تواند در حین زایمان به کودک انتقال یابد. در نتیجه در طی چند هفته اول بعد از تولد نوزاد، شانس ابتلا به برفک افزایش خواهد داشت.

– خشکی مخاط دهان : این حالت به علت کاهش عملکرد ترشحی غدد بزاقی دهانی ایجاد می شود و همین عامل تعادل میکروبها را در داخل دهان به هم میزند و شانس ابتلا را افزایش خواهد داد.

 یکسری عادات فردی نیز وجود دارد که شانس ابتلا را افزایش می دهد. که شامل سیگار کشیدن و استفاده از وسایل دندانپزشکی خاص می باشد.

فاکتورهای خطر

 هر کس می تواند به برفک مبتلا شود اما عفونت در شیرخواران و کودکانیکه تازه شروع به راه افتادن کرده اند ( که در آنها سیستم ایمنی بطور کامل بلوغ نیافته است ) شایعتر است. بعلاوه کودکان در طی شیر خوردن می توانند عفونت را به مادارن خود نیز انتقال دهند.

 اگر فرد مسن باشد، سیستم ایمنی ضعیف شده، داشته باشد، از کورتون، آنتی بیوتیک یا قرصهای ضدبارداری استفاده کند، سیگاری بوده یا از ابزار دندانپزشکی استفاده نماید، شانس بیشتری جهت ابتلا خواهد داشت.

غربالگری و تشخیص

 اگر کودک شما دچار ضایعات سفید رنگ دردناک شده است، حتماً به پزشک یا دندانپزشک مراجعه نمائید. معمولاً تشخیص ضایعات راحت می باشد اما ممکن است نمونه گیری جهت مشاهده در زیر میکروسکوپ نیز به عمل آید. اگر برفک در بچه ها یا بالغینی رخ داد که هیچگونه فاکتور خطری ندارند، حتماً باید به پزشک مراجعه شود در این موارد ممکن است یکسری بیماریهای زمینه ای نظیر مرض قند وجود داشته باشد. لذا در این موارد پزشک یک معاینه بالینی کامل انجام داده و یکسری آزمایشات درخواست خواهد نمود. برفکی که به مری انتشار یابد می تواند بسیار خطرناک باشد به منظور تشخیص این بیماری ممکن است آزمایشات ذیل مورد نیاز شود.

– کشت حلق : در این آزمایش از ته حلق با ابزارهای خاصی نمونه گیری به عمل آمده و بر روی محیط های کشت ، کشت داده می شود.

– آندوسکوپی : در این آزمایش پزشک بطور مستقیم و با ابزارهای خاص پوشش مری، معده و اثنی عشر را خواهددید. این مطالعه ۳۰ تا ۶۰ دقیقه طول می کشد.

– آزمایش بلع باریوم: از طریق این روش با عکسبرداری می توان مری و معده را مشاهده نمود.

عوارض جانبی

 برفک دهان به ندرت در بچه ها و بالغین یک مشکل سلامتی به حساب می آید. اگر چه گاهی اوقات بعد از درمان ممکن است عفونت عود کند. در افراد مبتلا به ضعف ایمنی برفک می تواند بسیار خطرناک باشد.

 در افراد مبتلا به ایدز نیز ممکن است علائم در دهان و مری بسیار شدید تر باشد که می تواند همراه با بلع دردناک یا مشکل بوده و در نتیجه به مقدار کافی مواد غذایی به بدن نخواهد رسید. بعلاوه در این بیماران شانس گسترش عفونت به سایر نقاط بدن بیشتر است. در این موارد معمولاً سیستم گوارش، ریه ها ، کبد و پوست بیشتر درگیر می شوند.

درمان

 هدف درمان جلوگیری از پیشرفت سریع عفونت قارچی می باشد اما بهترین رویکرد بر اساس خصوصیات افراد با یکدیگر متفاوت می باشد و به خود فرد بستگی دارد.

 درمان برفک دهانی در بچه ها :کودکانی که تازه به راه افتاده اند و از هر نظر سالم بوده و دارای فرم خفیف برفک هستند نیاز به درمان خاصی ندارند. اگر عفونت به دنبال مصرف آنتی بیوتیک رخ داده باشد می توان از ماست ترش به منظور حفظ تعادل میکروبها استفاده نمود به شیرخواران یا کودکانیکه که برفک آنها مقداری پایدار شده است می توان داروهای ضد قارچی ضعیف داد.

 درمان برفک دهانی شیرخوران و مادران شیر ده :در صورت ابتلای این موارد بهتر است مادر و کودک هر دو درمان شوند. در این موارد می توان برای کودک از داروهای ضد قارچی ضعیف و برای مادر از کرمهای ضد قارچی برای پستان استفاده نمود. اگر کودک از شیشه و پستانک نیز استفاده کند بهتر است تا بعد از آنکه برفک بطور کامل بهبود یافت آنها به خوبی شسته شوند.

 درمان برفک دهانی در بالغین: اگر شما یک انسان سالم هستید که به برفک دهانی مبتلا شده اید. این موارد قارچها را از بین نمی برند، ولی می توانند وضعیت میکروبی موجود در دهان شما را در یک حالت تعادل حفظ کنند. اگر این موارد مؤثر نبودند باید از داروهای ضد قارچی استفاده نمود.

درمان برفک دهانی در افراد مبتلا به سیستم ضعف ایمنی

 مبتلایان حتماً باید از داروهای ضد قارچی که به فرمهای خوراکی مختلف وجود دارند استفاده نمود. دوره معمول درمان ۱۰ تا ۱۴ روز می باشد. متأسفانه قارچ کاندیدا خیلی سریع به داروهای ضد قارچی معمول مقاوم می شود . بخصوص در مواردیکه فرد در مراحل انتهایی ایدز قرار دارد در اینصورت استفاده از آمفوتریسین B می تواند بسیار کمک کننده باشد.

 بعضی از داروهای ضد قارچی برای کبد تا حدی سمی می باشند. بدین منظور جهت ارزیابی عملکرد کبدی لازم است، آزمایشات کبدی انجام شود و بخصوص این آزمایشات در موادریکه نیاز به درمان طولانی مدت وجود داشته یا فرد سابقه بیماری کبدی دارد، باید حتماً مد نظر قرار گیرد.

پیشگیری

 استفاده از روشهای زیر می تواند به کاهش احتمال ابتلا به عفونت کاندیدایی کمک کند.

– زمانیکه از آنتی بیوتیک استفاده می کنید حتماً از ماست یا غذاهای ترش استفاده کنید.

– تا حد ممکن هر گونه عفونت قارچی دستگاه تناسلی را در طی دوره بارداری زودتر درمان کنید.

– در صورتی که سیگار می کشید سعی به ترک آن نمائید.

– به طور منظم به دندانپزشک مراجعه نمائید( حداقل هر شش ماه تا ۱۲ ماه) بخصوص در مواردیکه مرض قند دارید یا از وسایل دندانپزشکی خاص استفاده می کنید. دندانهای خود را به گونه ای که دندانپزشک توصیه می نماید، مسواک کنید.

– مصرف غذاهایی که دارای مقادیر بسیار زیادی قند می باشند را در رژیم غذایی خود محدود نمائید.

مراقبت از خود

 در موارد افزایش شیوع برفک دهان می توان اقدامات ذیل را انجام داد.

 بهداشت دهان و دندان را به خوبی رعایت کنید. بسیاری از دندانپزشکان توصیه می کنند که حداقل روزی ۳ بار مسواک برنید. از اسپری ها و محلولهای شستشو دهنده اجتناب کنید چرا که تنوع میکروبی طبیعی موجود در دهان را از بین می برند.

 از آب و نمک ولرم برای کاهش درد استفاده نمائید. می توان نصف قاشق غذاخوری نمک را در یک فنجان آب ولرم حل نمائید.

 در صورتیکه مادری شیردهی می کند و مبتلا به عفونت قارچی شده است باید از پدهای شیردهی مخصوص به منظور جلوگیری از انتشار قارچ به لباسها استفاده کند.

استفاده از روشهای طب تکمیلی

 کپسولهای سیر : سیر دارای خواص ضد قارچی و ضد باکتریایی قابل ملاحظه ای می باشد. می توان این کپسولها را برای درمان عفونتهای قارچی پا مورد استفاده قرار داد.

منبع : کافه پزشکی

یکشنبه, 21 مرداد 1397 13:10

کاهش شنوایی

نوشته شده توسط

کاهش شنوایی یکی از شایعترین مشکلات در افراد مسن می باشد. یک سوم افراد بالای ۶۰ سال و نیمی از افراد بالای ۸۵ سال دچار کاهش شنوایی هستند.

مشکل کاهش شنوایی علاوه بر اینکه می تواند باعث اختلال در زندگی روزمره و تماسهای اجتماعی فرد با دیگران شود، گاهی باعث خطراتی در زندگی فرد می گردد، مثلاً این افراد صدای آژِیر خطر و یا اخطار برای جلوگیری از یک موقعیت خطرناک را نمی شوند و یا هنگام مراجعه به پزشک در فهم و درک دستورات است پزشک دچار مشکل شده که ممکن است برای آنها خطرناک باشد.

چه کسی دچار مشکل شنوایی است ؟

 اگر در پاسخ به سؤالات زیر به ۳ یا بیش از ۳ مورد پاسخ بله دادید بدانید که احتمالاً دچار مشکل شنوایی بوده و باید برای کنترل سطح شنوایی خود به پزشک مراجعه کنید.

– آیا هنگام صحبت کردن با تلفن دچار مشکل می شوید؟

– آیا در مکانهای شلوغ که سر و صدا زمینه ای وجود دارد، بیشتر دچار مشکل شنوایی می شوید؟

– آیا دنبال کردن یک مکالمه هنگامی که ۲ یا چند نفر همزمان صحبت می کنند برای شما مشکل می شود؟

– آیا برای فهم کلمات در هنگام صحبت کردن دیگران باید به خود فشار بیاورید؟

– آیا بنظر شما بیشتر مردم نامفهوم صحبت می کنند ؟

– آیا شما اغلب گفته های دیگران را بد متوجه شده و عکس العمل مناسب به آن نشان نمی دهید؟

– آیا خصوصاً برای شنیدن صداهای زنان و کودکان مشکل دارید ؟

– آیا هنگام تماشای تلویزیون صدای آنرا زیاد بلند می کنید ؟

– آیا احسااس وزوز گوش و صدای زنگ در گوش خود دارید ؟

– آیا به نظر شما بعضی از صداها خیلی بلند بنظر می رسد ؟

 پس از اطلاع از کاهش شنوایی چه اقدامی باید انجام داد ؟

 مهمترین کار در این موقع مراجعه به پزشک است و فرد باید به متخصص گوش و حلق و بینی مراجعه کند. متخصص گوش و حلق و بینی پس از معاینه فرد درخواست آزمایشات مختلف سعی در شناسیی علت کاهش شنوایی دارد تا بتواند آنرا درمان کند. پزشک ممکن است در این راه با یک شنوایی سنج که می تواند با استفاده از دستگاههای خاص سطح شنوایی هر دو گوش را اندازه گیرد، مشورت کند خصوصاً هنگامی که فرد نیاز به وسائل کمک شنوایی مثل سمعک دارد مشورت با شنوایی سنج مهم بوده و او می تواند راهنمییهای لازم را ارائه کند.

 دلایل کاهش شنوایی چیست ؟

 کاهش شنوایی در اثر دلایل زیادی می تواند اتفاق بیفتد. یک مورد شایع آن کاهش شنوایی در اثر پیری می باشد که به آن پیر گوشی می گویند. گرچه دلیل ایجاد پیر گوشی کاملاً شناخته نشده ولی مشخص شده است . که شیوع آن در بعضی خانواده ها بیشتر است .

دلیل دیگر برای کاهش شنوایی، مواجهه گوش با صدای بسیار بلند بمدت طولانی است که به این نوع کاهش شنوایی القا شونده در اثر سر و صدا گفته می شود. بسیاری از کارگران ساختمانی ، کارگران کارخانجات پر سر و صدا ، کارمندان فرودگاه ، سربازان ، افرادی که کارشان قطعه قطعه کردن چوب و بریدن درختان است، کشاورزان و … به این نوع کاهش شنوایی مبتلا می شوند. البته گاهی سر و صدای بلند می تواند باعث ایجاد صدا و یا وز وز در گوش شود.

کاهش شنوایی همچنین در اثر عفونتهای باکترییی و یا ویروسی ، مشکلات قلبی و یا سکته مغزی ، ضربه به سر، تومور و حتی بعضی از داروها ایجاد شود.

 دلایل کاهش شنوایی چیست ؟

 استفاده از وسائل تقویت صدا : که بر روی تلفن و موبایل وصل شده و یا استفاده از گوشی برای شنیدن صدای تلویزیون و رادیو باعث کاهش سر و صدای اطراف و عدم تداخل آنها با صدای رادیو و یا تلویزیون می شود. این وسائل که امروزه در دسترس قرار دارند باعث می شود که فرد حتی بدون استفاده از سمعک بتواند از این وسایل استفاده کرده و مشکل چندانی با شنیدن صدای آنها نداشته باشد.

۱- لب خوانی: روش دیگری برای کمک به این افراد است . افرادی که از این شیوه استفاده می کنند، هنگام صحبت با فرد مقابل به صورت و لب آنها توجه کامل دارند و از این طریق به کلماتی که آنها ادا کرده اند پی می برند حتی اگر آنها را نشنیده باشند.

۲- استفاده از سمعک: این وسیله کوچک بوده و معمولاً پشت گوش قرار می گیرد و صداها را بلندتر می کند. برای انتخاب نوع سمعک، شنوایی سنج می تواند به شما کمک کند، شما ممکن است شما مجبور باشید چندین نوع سمعک را امتحان کنید تا به نوعی که برایتان راحت تر و مناسب تر از بقیه است دست پیدا کنید.

۳– استفاده از حلزون پیوندی : این وسیله از ۳ قسمت تشکیل شده است یک قسمت خارجی که پشت گوش قرار گرفته و حاوی میکروفن و انتقال دهنده است. این قسمت صدا را دریافت کرده تقویت می کند و به قسمت بعدی که پردازنده صوت نام دارد انتقال می دهد. پردازنده که یک وسیله کوچک است بر روی کمربند فرد و یا در جیب وی جاسازی می شود. پردازنده صدا را به سیگنالهای خاصی تبدیل کرده و آنرا به قسمت سوم که دریافت کننده نام دارد منتقل می کند. دریافت کننده یک قطعه کوچک و گرد دیسکی شکل بوده که جراح آنرا در زیر پوست یکی از گوشهای فرد قرار می دهد و سیگنالهای صوتی توسط دریافت کننده به مغز منتقل می شود. پیوند حلزون اغلب برای کودکان کوچکی که با از دست دادن شنوایی از بدو تولد درگیر هستند استفاده می شود. ولی امروزه برای موارد کاهش شدید شنوایی در افراد مسن هم مورد استفاده قرار گرفته است.

 چگونه اطرافیان و دوستان فرد دچار کاهش شنوایی می توانند به او کمک کنند؟

– اگر دچار کاهش شنوایی هستید حتی در مورد آن با دوستان خود صحبت کنید. دوستان و نزدیکان شما باید از اینکه شنیدن برای شما کار مشکلی می باشد مطلع باشند تا هنگام صحبت با شما دقت بیشتری صرف کرده و بلندتر با شما صحبت کنند تا هم به شما کمک شود و هم در اثر درک غلط از گفتار آنها سوء تفاهم ایجاد نشود.

– از خانواده خود بخواهید هنگام صحبت با شما کاملاً به شما نگاه کنند و رو در روی شما قرار بگیرند تا از حرکات صورت و لب آنها برای فهم گفتار آنها استفاده کنید.

– از دوستان خود بخواهید با شما کمی بلندتر صحبت کنند ولی فریاد نزنند.

– بدانید که سر و صدای اطراف شما و درک سخنان کسی که با او صحبت می کنید اختلال ایجاد می کند برای همین مثلاً اگر به رستوران رفتید از میز نزدیک آشپزخانه و یا میزی که نزدیک به گروه موزیک می باشد دوری کنید و در گوشه ای ساکت مستقر شوید تا راحتتر بتوانید گفتگوی خود با دوستان و مهمانان را متوجه شوید.

منبع: کافه پزشکی

صفحه1 از7